Europeanen zijn al lang geobsedeerd met Aziatische toen reizen tussen de continenten gemakkelijker werd en Aziatische kunstvoorwerpen voor het eerst in het Westen gezien werden, raakten Europese kunstenaars gefascineerd door Verre-Oosterse stijlen, incorporeren hun invloed in hun eigen werk, en ontketenden trends zoals "Chinoiserie" en "Japonisme."
In de 16e eeuw begon China goederen te exporteren zoals porselein, lakwerk, meubels en behang naar Europa. De Chinezen waardeerden deze items niet hoog; echter, omdat ze exotisch en anders leken, zouden ze luxe-items in het Westen worden.
De term "Chinoiserie" werd bedacht door de Fransen om door Europeanen gemaakte meubels en kunstwerken te beschrijven die de stijl van de geïmporteerde Chinese artikelen namaken. Chinoiserie werd uiterst mode door de hele 18e eeuw.
Hoewel China al eeuwenlang goederen exporteerde, werden in de 19e eeuw een aantal havens tussen Japan en het Westen voor het eerst geopend, wat handel mogelijk maakte. Op een vergelijkbare manier als de rage voor Chinese goederen eerder, werd de trend voor Japanse kunst bekend als "Japonisme."
Aan het einde van de 19e eeuw was het Franse Impressionisme op de vlakte dankzij de schilders Claude Monet, Édouard Manet en Pierre-Auguste Renoir. Allen bewonderden Aziatische kunst en verzamelden Japanse houtsneden en afdrukken. Elementen van Japanse kunst beïnvloedden hun werk, wat op zijn beurt de stijl van het Impressionistische schilderen vormde.
De Art Nouveau-beweging aan de vooravond van de 20e eeuw werd ook zwaar beïnvloed door Aziatische kunst. Aubrey Beardsley's inktillustraties hulden Japanse lithografen, terwijl Henri de Toulouse-Lautrec's karikatuurachtige tekeningen de overdreven vormen en gezichtsuitdrukkingen nabootsen die op afdrukken in Kabuki-theaters gevonden werden.