De Japanners hebben een lange traditie van houtbloksnijden en printmaking. Bij houtblokprintmaking snoeit de kunstenaar een ontwerp uit op een plat blok hout, waarbij de delen die de kunstenaar ongedrukt wil laten (dit is een vorm van reliëfdruk) weggesneden worden. De kunstenaar inkt het blok vervolgens, en inkt blijft op alle ongesneden gebieden. De printmaker legt een vel papier op het inktblok en oefent druk uit om een houtblokprint te maken. Duizenden prints kunnen gemaakt worden van een enkel gesneden houtblok.
Ook bekend als de "chokoku-to", is de hangi-to het basale Japanse houtbloksnijgereedschap, gebruikt om lijnen in het hout te snijden. Het is het enige asymmetrische gereedschap in de set Japanse houtblokgereedschappen. Het heeft een punt en een schuine rand - en er zijn rechterhandige en linkshandige versies.
De hangi-to komt in feite in een verscheidenheid aan verschillende lengtes, breedtes en meshoeken, afhankelijk van de scherpte en diepte van de snede die de snijder wil.
Uitgesproken "ah ee soo kee", de naam van de ai-suki vertaalt letterlijk naar "het tussenliggende wordt duidelijk". Ai-suki's zijn plate mesjes met een licht afgeronde rand. Kunstenaars duwen ai-suki's in het hout om grotere gebieden tussen de lijnen die met de hangi-to gesneden zijn, weg te halen.
De meeste Japanse printmakers hebben een reeks ai-suki's in variërende breedtes, en gebruiken ze allemaal.
Kunstenaars gebruiken maru-nomi's met hamers of hamerbijlen om grote houtgebieden weg te halen. Aangezien houtblokken alleen printen wat niet weggesneden is, is zwaar gebruik van de maru-nomi noodzakelijk voor spaarzamere en eenvoudigere composities.