De geschiedenis van Haïtiaanse kunst begon in de jaren '40 toen een kunstenaar (en schoolmeester) verhuisde naar Haïti vanuit Californië. Na het vestigen van een kunstschool en trainingscentrum, ontdekte hij verschillende 'niemand' kunstenaars en hielp hen beroemd te worden voor hun kunstwerk. Haïtiaanse kunst wordt zwaar verkocht in Zuid-Amerika en de Caraïben, en is wereldwijd erkend.
De geschiedenis van Haïtiaanse kunst begon in 1943 toen DeWitt Clinton Peters naar Haïti verhuisde om Engels op de middelbare school te geven als alternatief voor militaire dienst tijdens de Tweede Wereldoorlog. Peters was ook getalenteerd in aquarelschilderen en was geschokt toen hij ontdekte dat er geen kunstgalerij was die schilderijen tentoonstelde in Haïti. Hij had een visie van een instelling die getalenteerde Haïtenaren zou leren dat kunst een eerlijke manier was om een levensonderhoud te verdienen.
In 1944 doneerde de Haïtiaanse regering een gebouw aan Peters nadat hij zijn ontslag als leraar had ingediend. Hij wilde dat het gebouw zou dienen als school en kunstgalerij. Volgens Haitianpainting.com: "Haïtenaren konden academische instructie ontvangen in zowel tekenen als olieverftechnieken." Peters noemde het gebouw Le Centre d'Art.
Een van de eerste Haïtiaanse kunstenaars die door Peters ontdekt werd, was een voodoo-priester genaamd Hector Hyppolite, die kippenveren en overgebleven huisschilderij gebruikte om zijn kunstwerk te creëren. Na Peters besefte hoe succesvol Hyppolite was, begon hij andere lokale kunstenaars met diverse achtergronden te zoeken. Kunstenaars als een klerk genaamd Philome Obin, een boekhouder genaamd Toussaint Auguste en een taxichauffeur genaamd Rigaud Benoit zijn slechts een paar namen van veel getalenteerde mensen die Peters vond. Volgens Haitianpainting.com waren deze eerste generatie Haïtiaanse kunstenaars 'hongerig en gemotiveerd genoeg om de droom van kunstenaar worden te achtervolgen'.
De schilderijen die de kunstenaars creëerden in Le Centre d'Art waren gepassioneerd over het vertalen van hun omgeving en religieuze ideeën op canvas en karton. In 1947 werd Selden Rodman mededirecteur van het gebouw en overtuigde Peters dat de kunstenaars volwassen genoeg waren in hun schilderijen om te beginnen met schilderen op 'onverplaatsbare muren van openbare gebouwen'. Volgens Haitianpainting.com, organiseerde en leidde Rodman het werk van de kunstenaars 'op de muurschilderingen van de Holy Trinity Episcopal Cathedral in Port-au-Prince'. Na voltooiing in 1951 greep de muurschilderingen internationale aandacht en ontwikkelden talloze primitieve kunstenaars die bekend werden om hun kunstwerk.
Door de ervaring van kunstenaar worden in Le Centre d'Art, konden de kunstenaars hun kunstwerk uiten over het vertellen van de geschiedenis van Haïti en hun eigen dagelijks leven. Dat is het thema geworden voor Haïtiaanse kunstwerk. Op dit moment vertegenwoordigt het land zelfgetrainde en getrainde kunstenaars wiens kunstwerk extreem populair is doorheen de Caraïben.