"Noem me Ismaël." "Mevrouw Dalloway zei dat ze de bloemen zelf zou kopen." "Ze schieten het witte meisje als eerste." De American Book Review koos deze zinnen als een paar van de top honderd openingszinnen van romans aller tijden. Beginnen, welteverstaan, zijn het belangrijkst deel van elk verhaal. Als uw opening plat, generiek of onbezield is, zullen lezers waarschijnlijk niet tot het einde lezen. Hoewel niet alle fictieschrijvers de vaardigheid van Herman Melville, Virginia Woolf of Toni Morrison bezitten, vereist het vormgeven van een krachtige, boeiende verhaalopening slechts verbeeldingskracht en brainstormen.
Overweeg te beginnen met een citaat of een beetje dialoog. Verhalen die direct in gesprekken tussen personages duiken, kunnen de aandacht van lezers grijpen en ze onmiddellijk betrekken. Identificeer duidelijk elke spreker zodat de lezer niet verloren raakt of verward raakt. Laat de dialoog echter niet te lang duren zonder fysieke actie of andere beschrijving te incorporeren. U verliest lezers snel als uw dialoog in een vacuum bestaat voor diverse alinea's of pagina's.
Houd het simpel. Veel beginnende auteurs overschrijven hun openings – en hun fictie in het algemeen – denkend dat indrukwekkende, bloembollige woorden of talloze bijvoeglijke naamwoorden hun schrijven beter of literairder maken. De top honderd openingszinnen van de American Book Review incorporeren allemaal eenvoudige, heldere taal om een emotie in de lezer op te roepen. Vorm duidelijke zinnen die licht werpen op uw personages en uw verhalethema's. Een gevoelsmatige schrijver zijn is cruciaaler voor goede fictie dan proberen een geniale schrijver te zijn.
Ga direct naar de kern. "Geef uw lezers zo veel informatie als mogelijk zo snel mogelijk," adviseerde romancier en kortverhaalschrijver Kurt Vonnegut. In de eerste paar pagina's moeten lezers een sterke begrip hebben van uw protagonist. Ze moeten haar naam weten, ongeveer hoe oud ze is, haar kenmerkende eigenschappen, haar passies en haar primaire obstakel(s) om te krijgen wat ze wil. Dit alles kan bereikt worden zonder de lezers met een lijst feiten te bombarderen. Patricia Highsmith, auteur van de mysterieklassiekers "Strangers on a Train" en "The Talented Mr. Ripley," laat lezers in de gedachten en levens van haar personages subtiel en vanaf het begin binnengaan. "Ze keek door de kamer heen en probeerde aan iets anders te denken," schrijft Highsmith op pagina twee van de roman "The Price of Salt." "Van de prachtige zwarte en rode Noorse trui die ze bij Saks had gezien en die ze Richard voor Kerstmis zou kopen, als ze geen beter portemonnee kon vinden dan degenen die ze voor twintig dollar had gezien." In twee zinnen vertelt Highsmith lezers een heel deel over de klasse, godsdienst, smaken en prioriteiten van haar protagonist – en zonder dat er ook maar iets van een waslijst aan voelt.
Bewerk. Nadat u uw verhaal heeft geschreven, herzie het begin en knip alle overbodige woorden, met name onnodige bijvoeglijke naamwoorden en bijwoorden, overbodige inzichten in de menselijke natuur of de staat van de wereld, en vage of overgebruikte woorden zoals "goed," "slecht," "mooi," "prachtig" of "leuk." Verwijder of vervang clichés zoals "Het was heter dan de hel," "Ze liet de kat uit de zak" of "Hij had veel hart en ziel." Als u onzeker bent of een uitdrukking uitgeput is, ga naar clichesite.com, de grootste verzameling van Engelstalige clichés en hun betekenissen op het internet. De sterkste schrijfstijl gebruikt zo min mogelijk woorden en zo specifieke woorden als mogelijk om haar boodschappen aan de lezer over te brengen.