Kristalglas is een kwaliteitsglas gebruikt voor decoratieve items en tafelgerei dat tussen de 4 en 10 procent lood bevat. Hoewel sommigen geloven dat kristalglas elk loodglas is, gebruiken glasmakers en verzamelaars de term kristalglas om het te onderscheiden van gewoon glas, dat geen lood bevat, loodglas, dat ongeveer 20 procent lood bevat, en loodkristal, dat ten minste 24 procent lood bevat.
Het loodgehalte in glas is een maatstaf voor zijn waarde. Glas gemaakt met lood is zwaarder en zachter dan gewoon glas en kan met ingewikkelde patronen gesneden en gefacetteerd worden. Het heeft ook een hogere brekingsindex, wat het laat schitteren en meer een prisma-effect geeft.
De Engelse glasmaker George Ravenscroft ontwikkelde kristalglas in Londen rond 1675. Veel verhalen over Ravenscroft suggereren dat hij de effecten van loodoxide als toevoeging aan glas ontdekte na een langdurig experimentatieproces. Echter, glashistoricus David Watts suggereert dat Ravenscroft het idee oppikte van de Italiaanse glasmaker John Baptiste da Costa, die bekend was met technieken gebruikt op Murano, een Venetiaans eiland beroemd om zijn glas. Hoe het ook zit, Ravenscrofts introductie van het gebruik van lood was een mijlpaal in de glasmakerijgeschiedenis.
De algemeen geaccepteerde loodgehalten in de verschillende categorieën kristal werden ingesteld door de Europese Unie in 1969. Europa is de thuisbasis van enkele van 's werelds beroemdste kristalbedrijven, waaronder Baccarat en Arc International van Frankrijk, Royal Leerdam Kristal van Nederland, Swarovski van Oostenrijk en Waterford Kristal van Ierland. Hoewel Europese standaarden ten minste 24 procent loodinhoud vereisen voor een stuk glas om als loodkristal gelabeld te worden, gebruiken veel van de beroemdste merken hogere niveaus. Waterford Kristal heeft een loodgehalte van 33 procent.
In de Verenigde Staten wordt elk glas dat meer dan 1 procent lood bevat, als kristal gelabeld. De VS-standaarden en definities van kristal zijn gerelateerd aan gezondheidszorgen. Lood is een giftig metaal dat zich in het bloed ophoopt over tijd. Het kan ernstige schade aan het zenuwstelsel en de nieren veroorzaken en in hoge doses dodelijk zijn. Verschillende universiteiten en organisaties hebben studies gedaan om te bepalen of kristalglas veilig is. De resultaten van die studies vonden dat gevaarlijke hoeveelheden lood uit karaffen en glazen in vloeistoffen zoals wijn en whisky lopen in slechts 30 minuten. Over tijd nemen loodniveaus in opgeslagen dranken aanzienlijk toe, met name in kristal met hogere loodgehalten.
De National Safety Council maakt geen onderscheid tussen typen glas die verschillende percentages lood bevatten. In plaats daarvan waarschuwt de raad iedereen die kristalitems gebruikt om geen vloeistoffen in kristalkaraffen op te slaan, niet dagelijks uit kristalglaswerk te drinken en geen zuigelingen te voeden uit kristalglazen of flessen. Andere groepen hebben de waarschuwing toegevoegd om geen jam en confituur in kristalpotten op te slaan.