Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Overige kunst

Anatomie van een Romeinse Boog

Een Romeinse boog is een veelgebruikt architectonisch element geassocieerd met het oude Rome (600 v.Chr. tot 476 n.Chr.). Deze boog is een unieke constructie omdat haar gebalanceerde opbouw de verticale druk van boven omzet in laterale druk, waardoor de boog een aanzienlijk gewicht kan dragen.

Oorsprong

Hoewel de Romeinen beroemd zijn om hun gebruik van de boog, vonden zij het architectonische element niet uit. Het oorsprong liegt bij de Etrusken, die gebieden van het huidige Italië bewoonden vóór de opkomst van de Romeinen. De Etrusken beïnvloedden de Romeinse architectuur en vele andere aspecten van de Romeinse beschaving sterker.

Boogstenen (Voussoirs)

De stenen die gebruikt worden om het gebogen deel van een Romeinse boog te creëren, heten voussoirs. Wanneer ze correct in de juiste halvecirkelvormige rangschikking worden geplaatst, duwen de voussoirs naar beneden en naar buiten, wat de boog op zijn plek houdt.

Keystone (Slotsteen)

De voussoir die zich in het midden en het bovenste deel van een Romeinse boog bevindt, heet de keystone of slotsteen. De keystone duwt naar buiten op de andere voussoirs en overdraagt het gewicht van de boog naar buiten en naar beneden richting de verticale steunpilaren van de boog. Hij is vaak groter en meer versierd dan de andere voussoirs.

Springers en Springlijn

Springers zijn de laagste en onderste voussoirs aan weerskanten van een Romeinse boog, en ze markeren het begin van de springlijn. De springlijn is het punt waar de verticale steun voor de boog eindigt en de boogkromme begint.

Pijlhoogte en Spanningsweite

De pijlhoogte (rise) van een Romeinse boog is de verticale afstand tussen de hoogte van de springlijn en de hoogte van de keystone. De spanningsweite (span) van de boog is de horizontale afstand die de boog overspant, namelijk de afstand tussen de twee verticale steunpilaren.

Cement/Mortel

Als een Romeinse boog correct is geconstrueerd, is cement of mortel niet nodig om de boog bij elkaar te houden. De druk van elke steen die tegen de ander duwt, is voldoende om de vorm van de constructie te behouden. Hoewel mortel niet strikt noodzakelijk was, gebruikten de Romeinen vaak een cementachtige mengsel van as en kalk om de constructie van hun bogen en gebouwen te versterken.

Schaling

Schaling werd vaak gebruikt om het interieur van een Romeinse boog af te bakenen om te zorgen dat de hoekjes correct waren en om druk van de voussoirs af te voeren tijdens de constructie. De schaling werd verwijderd zodra de keystone op zijn plek was en de druk gebalanceerd was onder de voussoirs.

Overige kunst

Related Categories