Tenzij je een achtergrond hebt in visuele kunst of grafisch ontwerp, lees je talloze documenten, boeken, verpakkingen, webpagina's zonder ooit na te denken over het ontwerp van de letters op de pagina. Maar als je goed kijkt, zie je subtiele en minder subtiele verschillen tussen letterstijlen. Typografie is de kunst en het vak van het ontwerpen van de letters zelf én van alle factoren die de uiterlijk van de letters – of type – op de pagina beïnvloeden.
Dit is de kunst van het ontwerpen van de letters zelf. Er wordt nauwkeurig gelet op lettervormen voor eindgebruik, duidelijkheid, leesbaarheid, consistentie, historische periode, culturele invloeden, mode en esthetiek.
Het arrangeren en composeren van tekst. Aandacht voor: keuze van typeface, kleur, regellengte, puntgrootte (point size), kerning (ruimte tussen letters binnen een woord/zin) en leading (ruimte tussen regels). Tegenwoordig wordt zetting meestal uitgevoerd door een grafisch ontwerper die een hele pagina, boek, product of verpakking ontwerpt met type als één element onder vele.
Grafisch ontwerpers kunnen kiezen uit duizenden typefaces van diverse leveranciers. Typefaces te koop worden vaak fonts genoemd, maar technisch is een font slechts één variant binnen een typeface-familie. Voorbeeld: Times Roman is een typeface. Times Roman regular, bold en italic zijn fonts.
Twee hoofdcategorieën:
Proportioneel: vooraf bepaalde, variabele ruimte tussen letters. De typedesigner heeft dit ingebouwd, maar de grafisch ontwerper kan nog kerning aanpassen.
Monospace: vaste ruimte om elke letter, alsof alle letters in een onzichtbare, gelijk grote doos passen. Herinneringen aan typemachine-letters – de oorsprong van monospace.
Typografie is een kunst, geen exacte wetenschap. Toch helpen basisprincipes: