Digitale kunst wordt gecreëerd met digitale technologie. Het Austin Museum of Digital Art definieert digitale kunst als kunst wiens eindproduct digitaal van aard is, kunst die is gecreëerd met digitale tools of kunst wiens onderwerp digitaal is. Het belangrijkste om te onthouden over digitale kunst is dat het nog steeds kunst is. Hoewel digitale kunst technologiegebaseerde tools gebruikt, integreert het dezelfde concepten van traditionele kunst, inclusief compositie en vorm.
Digitale technologie heeft traditionele kunstmedia getransformeerd. Computers zijn geworden tot digitale donkere kamers, pixeldoeken en precisietools om beeldhouwers te helpen hun beeldhouwmaterialen te snijden. Kunstenaars hebben de tools zelf ook gebruikt in kunstinstallaties, waarbij ze oude computeronderdelen gebruikten om grootschalige beelden te creëren.
Digitale kunsttools omvatten computers en digitale beeldvormingsapparaten (zoals scanners of digitale camera's). Speciale softwareprogramma's staan kunstenaars toe om foto's digitaal te manipuleren. Digitale teken tablets, die een drukgevoelige pen gebruiken, staan kunstenaars toe te tekenen. Digitale collagekunstenaars gebruiken scanners om effemera en andere objecten digitaal te kopiëren voor hun kunstwerk. Digitale camera's hebben de donkere kamer en fotomanipulatie naar de computer verplaatst.
Het Austin Museum of Digital Art identificeert digitale kunst als een product, een proces en een onderwerp. Als product kan digitale kunst een digitaal bestand zijn (zoals animatie of afbeeldingen) of gecreëerd met computeronderdelen (zoals een beeld gemaakt van printplaten). Digitale kunst kan technologie gebruiken in het creatieproces (zoals digitale fotografie of computerondersteunde illustratie). Kunstwerk dat zich richt op technologie als onderwerp (zoals een foto van een computermuis) zou ook digitale kunst worden genoemd.
De eerste experimenten met digitale of computerondersteunde kunst vonden plaats in de late jaren '50 in Duitsland en de Verenigde Staten. In de jaren '60 hielden galerijen in Duitsland en de VS de eerste digitale kunsttentoonstellingen. De digitale kunsten stegen in populariteit tijdens de jaren '70, toen computers zowel krachtiger als capableerder werden. De introductie van de personal computer in de jaren '80 maakte het meer kunstenaars mogelijk om in de digitale kunsten te dobberen, waaronder Andy Warhol, die een Amiga gebruikte om enkele van zijn beroemdste portretten te creëren. De digitale kunsten kregen een bredere acceptatie in de kunstwereld tijdens de jaren '90, met meer galerijen die digitale werken accepteren en de vestiging van het Digital Art Museum. Vandaag de dag bloeit digitale kunst op het internet in online galerijen.
Elk jaar worden computers krachtiger en robuuster, wat een zegen zal zijn voor digitale kunstenaars. De digitale kunsten hebben bijna universele acceptatie in de kunstwereld gekregen, maar weinig galerijen richten zich op digitale kunst. Om deze leegte op te vullen, zijn online marktplaatsen voor digitale kunstenaars de afgelopen jaren ontkiemd. De toekomst van digitale kunst zal zich richten op het makkelijker maken van verkoop en toepassing (zowel commercieel als persoonlijk) voor liefhebbers en kunstenaars van digitale kunst.