Kunstglas komt in veel verschillende vormen voor. Het wordt primair gebruikt voor ornamentale en artistieke displaydoeleinden. Vaak gevonden in vazen en kostuumsieraden, is kunstglas wijd beschikbaar in ambachtwinkels, kunstenaarsbeurzen en kunstateliers, evenals online. Meeste kunstglas wordt niet massaproduceerd, maar handgemaakt door hoog geschoolde ambachtslieden of kunstenaars. Onder de manieren om kunstglas te manipuleren zijn glasblazen en glas-in-lood ramen maken.
Kunstglas wordt vaak gemaakt tot objecten als papierwekken, schalen, wijnstoppers, glazen dozen, ornamente en andere functionele en decoratieve items. Het wordt ook gevonden in beelden, drinkglazen, parfumflessen, vazen en muurkunst. Glaskunstenaars zoals Dale Chihuly creëren groterschalige en meer verbeeldingsrijke werken dan in recente decennia gezien. Chihulys werk is een voorbeeld van de decoratieve functie van het medium.
Het gebruik van glas voor decoratieve doeleinden is een ambachtsvorm geweest sinds Theophilus zijn instructies voor ambachtslieden schreef rond 1100 n.Chr., volgens de Art Glass Association. De methoden gebruikt in het maken van glas-in-lood zijn niet significant gevarieerd over de loop van de laatste millennium. Echter, ambachtslieden in de middeleeuwen begonnen glas te schilderen om de structurele lijnen gecreëerd door lood in het proces te de-emphasiseren. Hedendaagse kunstglasinspanningen hebben innovatieve toepassingen voor decoratief glas gezien, waarvan de Tiffany-lamp een primair voorbeeld is.
Zoals Whittemore-Durgin Glass Company noemt, voordat glas wordt verhit en gevormd, wordt het op maat gesneden met een lijnzaag. Snijden, vormen en patronen worden verfijnd met grozing tangen, een handgereedschap; of een elektrische glasslijper, die glas snijt volgens een patroon. Glasmakers knippen vaak stukken glas om als patronen te gebruiken bij het snijden van meer stukken op maat. Glas niet bedoeld om verhit te worden, zoals dat gebruikt in het maken van glas-in-lood ramen en andere platte, decoratieve stukken, wordt samengehouden met materialen zoals lood profiel, zink profiel en soldeer.
Glasblazen is een fijn kunst die het beste geleerd wordt in een werkplaats of atelier. Glasblazers trainen uitvoerig om hun kennis te verfijnen in een vak dat een hoog vaardigheidsniveau vereist en de vaardigheid om met hete materialen en ovens te werken. Interessant genoeg, volgens World Art Glass, is glas noch een vast stof noch een vloeistof, wat een reden kan zijn waarom het zoveel oefening vereist om te hanteren. Glasblazen verwijst naar het verwarmen van glas tot een bepaalde temperatuur en het gebruik van een buis om lucht in te blazen. Deze praktijk verandert de vorm van het glas, en geblazen glasobjecten kunnen abstract of realistisch zijn.
Louis Comfort Tiffany en John LaFarge waren schilders die, beiden zoekend naar dezelfde resultaten van glas, uitkwamen als concurrenten. Terwijl LaFarge een opalescent type glas dat hij ontwikkelde in 1879 copyrightte, is Tiffany bekender om zijn lampen en andere stukken. Dale Chihuly (zie bronnen) is misschien de bekendste hedendaagse glaskunstenaar. Zijn werk verschijnt in musea en permanente collecties door de hele wereld, en gaat vaak op tour. Andere bekende glaskunstenaars zijn Jenny Pohlman en Sabrina Knowles (werkend als team), Jon Kuhn, Christopher Ries, Stephen Powell en Dante Marioni – allen gehighlight op de Pismo Fine Art Glass website (zie bronnen).