Wat is kunst? Wat is ontwerp? Is er een echte scheiding? Zo ja, waar ligt de grens? Deze vraag wordt al duizenden jaren gedebatteerd. Vandaag nog zijn de grenzen niet scherp getrokken – vooral bij avant-garde kunstenaars die alledaagse objecten als kunst gebruiken, of ambachtslieden die functionele objecten maken die ook mooi zijn.
Voor velen is 'functie van kunst' een contradictio in terminis. Kunst dient geen secundair doel of 'nuttige' functie. Kunst bedoelt schoonheid over te dragen of gedachten te prikkelen. Zijn bestaan is zijn eigen rechtvaardiging.
Ontwerp bedoelt een specifiek doel te dienen. Goed ontwerp vult zijn doel efficiënt en goed in. Hoewel goed ontwerp vaak aantrekkelijk is, zijn uiterlijk en uitstraling secundair. Zoals architect Louis Sullivan zei: 'vorm volgt altijd functie'.
Architectuur is een veld waar kunst en ontwerp samenkomen. Een goed ontworpen gebouw vult zijn functie (kantoorgebouw: efficiënte toegang, verkeersstromen). De beste architectuur is ook visueel prikkelend en inspireert tot contemplatie. Vroeg 20e eeuw: Bauhaus-school (Duitsland) streefde naar fusie van kunst en ontwerp in één faciliteit. Filosofie: scherpe scheiding is kunstmatig opgelegd en moet verdwijnen.
1995: International Expositions of Sculpture Objects and Functional Art (SOFA) gelanceerd in Chicago. Lopend sinds, uitgebreid naar NYC en Santa Fe. SOFA = podium voor kunstenaars en ambachtslieden. Tentoonstellingen, lezingen, demonstraties – allemaal volgens filosofie: kunst en ontwerp horen bij elkaar, niet scherp gescheiden.
Naast kunst vs. ontwerp: discussie over 'kunstenaar' vs. 'ambachtsman'. Maar veel kunstenaars waren ook ambachtslieden en vice versa – duidelijke scheiding is moeilijk. Voorbeeld: Michelangelo: schilder (Sixtijnse Kapel), beeldhouwer (David), architect.