Terwijl de toekomst van printmedia, en tijdschriften in het bijzonder, voedsel blijft voor artikelen en blogs, wordt de geschiedenis van tijdschriften snel populair in medialeerboeken. Studenten in communicatievelden, van grafische kunst tot journalistiek, verkennen de geschiedenis die leidde tot de nu toenemend elektronische overdracht van informatie.
"The Gentleman's Magazine" werd in 1731 in Londen gepubliceerd door een printer genaamd Edward Cave. Het was de eerste multipagina-formaat publicatie gebonden niet als een boek, maar als losse bladen.
Niet lang na het publiceren van zijn tijdschrift door Mr. Cave, publiceerde Andrew Bradford "American Magazine" in de Amerikaanse Koloniën, in 1741. Op hetzelfde moment bracht Benjamin Franklin "General Magazine" naar het publiek. Deze publicaties waren goedkoper dan boeken, en de informatie was hedendaags en vers.
Veel van de inhoud van deze vroege Amerikaanse tijdschriften was hergebruikt van Engels nieuws. Dat begon te veranderen in de vroege 19e eeuw. De "Saturday Evening Post" werd voor het eerst gepubliceerd in 1821, en wordt beschouwd als de eerste van de algemeenbelang-tijdschriften. Het was toen ook een standaard van de Amerikaanse literatuur, aangezien Amerikaanse schrijvers werkten om hun stemmen in de wereldliteratuur te vestigen.
Deze vroege tijdschriften aan beide kanten van de Atlantische Oceaan hadden voornamelijk mannelijke lezers en bijdragers. In 1821 nam Sara Joseph Hale de rol van redacteur aan voor "Lady's Magazine," het eerste tijdschrift gericht op vrouwen. Door fluff en hergebruikt nieuws uit het buitenland te vermijden, vestigde Hale een nieuwe richting, met serieuze artikelen over onderwijs en verheffing van vrouwen.
Tijdschriften begonnen zich te richten op nationale lezerschap. Hun adverteerders konden dan consumenten landelijk aanspreken, wat hun consumentenbasis verbreedde. De Postwet van 1879 creëerde een laagkost middel om tijdschriften in Amerikaanse huizen te krijgen; tijdschriften konden voor een cent per pond verstuurd worden. Dit resulteerde in kust-tot-kust dekking.
Aan het begin van de 20e eeuw werd onderzoeksjournalistiek een integraal deel van tijdschriftinhoud. Journalisten onderzochten steeds meer instellingen, bedrijven en zelfs de presidentschap. President Theodore Roosevelt, op momenten een doelwit van dergelijke onderzoeken, bedacht de term "muckraking."
Doorheen de 20e eeuw vestigten tijdschriften zoals "Playboy" en "Cosmopolitan" de nichetijdschrift, waarin de focus vernauwd is tot een specifiek lezerschap. Deze titels genoten brede lezerschap naast algemeenbelang-tijdschriften. Nu, naarmate het internet de primaire informatiebron wordt voor opkomende generaties, werken tijdschriften aan hun online aanwezigheid.