Antigone begraaft Polynices 's nachts, in het geheim, voordat de bewakers haar ontdekken.
Wanneer de wachtdetail haar vindt, is ze kniend bij het graf, een begrafenislied zingend. Ze wordt gearresteerd en voor Creon gebracht, die haar veroordeelt om levend in een grot te worden ingemureerd.
Deze scène (offstage in Sophocles, soms in moderne producties op de voorstelling gezet) is het aanstotende incident van het stuk – haar daad van geweten ontketent de tragische keten die het koninklijke huis verteert.