Kunstkritiek onderscheidt zich door zijn nadruk op subjectieve interpretatie en evaluatie van creatieve werken vanuit esthetische, culturele, filosofische of socio-politieke perspectieven.
Critici trekken methodologieën uit geschiedenis, antropologie, literatuur, semiotiek, sociologie en esthetiek om kunstwerken te analyseren en in bredere contexten te plaatsen. Deze inherente subjectiviteit scheidt kunstkritiek van meer objectieve disciplines als de wetenschappen.