Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Overige kunst

Dante's Panter vs. Blake's Wolf: Een Enkel Verschil In Divine Comedy Illustratie

In Dante's Inferno Canto I, de panter (lonza) wordt beschreven als bewegend met zo'n honger dat "par che di sua fame non abbia sazietà" – het lijkt nooit verzadigd. Onverzadigd, springend, onverzadigbaar.

In William Blake's 1824–1827 illustratieserie voor de Divine Comedy, wordt het overeenkomstige beest – de wolf (lupo, een van de drie beesten die de weg blokkeren) – gerenderd langzaam bewegend.

De Verschuiving

Dante's panter: kinetisch, frantisch, honger als beweging. Blake's wolf: bedachtzaam, zwaar, honger als gewicht.

Waarom Het Ertoe Doet

Blake las Dante in het Italiaans maar filterde hem door zijn eigen mythos. Waar Dante de zonden van onmatigheid ziet als drijvende de ziel vooruit (lust, gier, hebzucht als momentum), ziet Blake ze als ballast die de ziel sleept. De wolf springt niet; het loomt.

Hetzelfde beest, andere kosmos. Dante's hel is kinetisch. Blake's hel is gravitationeel.

Overige kunst

Related Categories