In de vroege 1900er jaren ontwikkelden kunstenaars Pablo Picasso en Georges Braque een nieuwe avant-garde stijl van moderne kunst genaamd 'Kubisme'. Kubisme verwarf realisme en zocht onderwerpen op een veel meer abstracte manier weer te geven in een poging het Klassieke concept van schoonheid te herdefiniëren. Hoewel de Kubistische beweging kortlevend was, werd zijn invloed gevoeld in diverse gebieden buiten de kunstwereld.
Zoals de naam impliceert, tonen kubistische schilderijen kleine kubussen en geometrische vormen die overlappen en gelaagd zijn op elkaar om een abstracte afbeelding van het onderwerp te creëren. Picasso's schilderij uit 1907 'Les Demoiselles d'Avignon' wordt beschouwd als zijn eerste ware kubistische werk, omdat het een kernkenmerk van het kubisme demonstreert door een figuur uit verschillende kijkpunten binnen hetzelfde schilderij weer te geven.
De Kubistische beweging was min of meer voorbij toen de Eerste Wereldoorlog begon, maar zijn invloed bleef lang daarna voelbaar. Dit is zichtbaar in de stijl van Art Deco, die direct beïnvloed werd door het kubisme. Tegen de jaren '20 en '30 werd kubistisch geïnspireerd Art Deco geïntegreerd in kunstwerk, mode, sieraden, interieurontwerp, meubelen en architectuur.
Kubistische ideeën beïnvloedden ook muzikanten. Een voorbeeld hiervan is te zien in componist Igor Stravinsky's 'Piano-Rag-Music', een stuk dat hij schreef voor solopiano. Stravinsky trok zijn inspiratie voor het stuk uit de ragtimemuziek die populair was in Amerika tijdens de vroege jaren '20. Met behulp van de conceptuele filosofie onderliggend aan het kubisme, combineerde Stravinsky ritmische en harmonische elementen uit ragtime met Russische symfonische invloeden.
Kubisme maakte ook zijn intrede in de literatuur van de jaren '20. Dit was vooral waar van poëzie, met het abstracte werk van dichters zoals Guillaume Apollinaire, Max Jacob, Gertrude Stein en Pierre Reverdy, allen dragende kubistische elementen, zoals vernietiging van grammatica, vreemde of afwezige leestekens en het gebruik van vrije verzen. Dichters Guillaume Apollinaire was geïnspireerd door Synthetisch Kubisme, een afsplitsing van het kubisme die betrof het deconstructeren van het onderwerp en het herassembleren ervan met kleine, overlappende vlakken. Apollinaire probeerde een nieuwe vorm van poëzie op deze manier te creëren door tekeningen en collages in zijn poëzie te integreren.
Kubisme was zeer invloedrijk in de kunstwereld aangezien andere kunstenaars inspiratie deden aan de ideeën van Picasso en Braque en deze ideeën in hun eigen werk integreerden. Afsplitsingen van het kubisme omvatten Analytisch Kubisme, Synthetisch Kubisme, Orphisch Kubisme, Purisme en Futurisme, elk van welke het kernconcept in nieuwe richtingen tillen.
De Kubistische beweging is ook te zien in de manier waarop vrouwelijke mode veranderde in de vroege 20e eeuw, toen afgeronde, ballonvormige jurken plaatsmaakten voor de schone, lineaire look die begunstigd werd door de flappers van de 'Roaring Twenties'. Feitelijk toonde een tentoonstelling in 1999 in het Costume Institute van het Metropolitan Museum of Art in New York een aantal modellen uit die periode die een visueel argument presenteerden dat het kubisme grotendeels verantwoordelijk was voor deze verandering.