Art Nouveau was een artistieke stroming die in Frankrijk en België begon en zich door Europa en de VS uitbreidde. Het startte in de laatste twee decennia van de 19e eeuw en was populair tot ongeveer de Eerste Wereldoorlog. Met wortels in de aanvang van de industriële tijd en de moderne wereld, combineerde Art Nouveau diverse invloeden om kunst een nieuwe richting te geven.
Kunstenaars van de Art Nouveau-stijl zochten de kloof tussen grote en kleine kunsten te overbruggen. Sommige kunstenaars maakten kunst van alledaagse objecten op dezelfde manier als beeldende kunst, wat ze tot dat niveau tillen. Door deze onderscheidingen te vervagen, zochten kunstenaars een totale kunst te creëren, die alle kunsttypen combineerde. Dit betekende dat kunstenaars meubels, textiel, kleding, sieraden, boekillustratie en decoratie als media gebruikten. Het populairste medium voor de Art Nouveau-kunstenaar was architectuur, vanwege zijn grote en elementaire rol in het dagelijks leven.
Art Nouveau-kunstenaars geloofden dat natuur het model van goed ontwerp moet zijn. De hoofdkarakteristieken waren vloeiende, gebogen lijnen. Art Nouveau-ontwerp richtte zich ook op organische geometrische vormen en asymmetrische rangschikking van vormen en patronen. Met hun focus op het natuurlijke en organische, lieten kunstenaars zich inspireren door en namemen vormen zoals gras, lelies en ranken. Ongebruiklijker keken ze naar pauwenveren, vlinders en insecten.
Art Nouveau-kunstenaars probeerden een internationale stijl te creëren die grenzen en culturen overstijgt. De stijl ontstond toen de moderne wereld vorm nam en de impact van de Industriële Revolutie groeide. Sommige kunstenaars omarmden de nieuwe vormen en materialen van de industriële tijd, anderen keken terug naar eerdere stijlen en gewoontes. Hierdoor trok Art Nouveau invloeden uit culturen en stijlen als het Japans, Grieks, Rococo, Nederlands, Kelts en Pre-Raphaelietisch.
Sommige kunstenaars omarmden nieuwe materialen die beschikbaar kwamen met de Industriële Tijd. Een opvallend voorbeeld was het gebruik van gietijzer. IJzer, staal, beton en elektrische verlichting waren ook populair, recent geïntroduceerd in architectuur, en dus emblematisch voor de Industriële Tijd. Kunstenaars werkten ook vaak met keramiek en glas. Dit waren praktische materialen — waterdicht, hygiënisch en functioneel — en booden toch decoratieve mogelijkheden.