Dada was een vroege 20e-eeuwse kunstbeweging die het concept van kunstbewegingen verwierp. Het begon in Zürich tijdens WOI als samenwerking tussen schilders, schrijvers, dramaturgen en andere kunstenaars. Gemotiveerd door de behoefte om de gruwelen van de oorlog te verwerken. Dada daagde heersende houdingen over kunst, cultuur en westerse rationalisme uit. Dadaïsten wilden het traditionele kunstconcept ondermijnen en zagen zich als bevrijders van de dwang van een onderdrukkende burgelijke cultuur.
Een leidend thema in Dada was maatschappijkritiek. Dadaïsten waren inherent politiek gemotiveerd. Ze verwierpen het modernistische concept van autonomie van kunst of 'kunst om de kunst wil'. Kunst in al zijn vormen — theater, beeldende kunst, literatuur, muziek — moet kritische perspectieven bieden om samenleving te bekritiseren. Dadaïsten zagen WOI als logisch gevolg van burgerlijke cultuur en beschaving met nadruk op rationalisme en nationalisme. Startpunt: verwerping van alle 'ismen' en culturele normen, standaarden, waarden.
Verwerping van culturele normen impliceerde ook verwerping van 'kunst'. Dadaïsten zagen zich als anti-kunstbeweging. Twee primaire aannames van traditioneel kunstconcept: kunstwerk is origineel, en waarheidswaarde is eeuwig. Dada ondermijnde beide. Dada gebruikte prefabricaatmateriaal: foto's, schilderijen, massaproducten. Nadruk op idee evenzeer als materialen. Alledaags object wordt kunstobject door artistieke context. Marcel Duchamp's 'Urinoir' is de meest beruchte voorbeeld. Wat de eeuwigheid betreft: Dada benadrukte de vluchtige, vergankelijke aard van het kunstobject. 'Happenings' en performance-stukken benadrukten dit.
Manier om heersende normen en waarden van burgerlijke cultuur te bekritiseren: bewust schokken en provoceren. Dada gebruikte schok om publiekse gevoeligheid en zelfgenoegenheid over de hedendaagse wereld te bekritiseren. Naast kunstregels: kunst gebruiken om publiek kritisch te laten nadenken over alle regels.
Dada gelijkstelt rationalisme met burgerlijke cultuur, en dus als element voor kunst om te verwerpen en te overwinnen. Dada omarmde het irrationele op diverse manieren. Zwaar beïnvloed door Freud's theorieën over het onbewuste. Adopteerde vrij associatie als methode om het onbewuste te bevrijden van censorende mechanismen van bewustzijn. Dada-dichters/schrijvers gebruikten vrij associatie als schrijfinstrument. Een andere aanpak: toeval en willekeur in het creatieproces opnemen.