1. Realisme: Courbet staat vooral bekend om zijn inzet voor realisme , een beweging die de geïdealiseerde en geromantiseerde onderwerpen van de academische kunst verwierp ten gunste van het weergeven van het dagelijks leven en de arbeidersklasse. Zijn schilderijen als "The Stone Breakers" en "A Burial at Ornans" schokten het publiek met hun grimmige realisme en afwijzing van traditionele artistieke conventies. Deze nadruk op authenticiteit en de weergave van het gewone leven maakte de weg vrij voor latere stromingen als het impressionisme en het sociaal realisme.
2. Afwijzing van academische kunst: Courbet daagde actief de gevestigde kunstwereld uit en weigerde zich te conformeren aan de heersende academische normen en de strikte regels van de Salon. Hij organiseerde zijn eigen tentoonstellingen, bekend als het "Pavillon du Réalisme", om zijn werk en dat van andere realistische kunstenaars te laten zien. Zijn verzet tegen en afwijzing van het traditionele kunst establishment moedigde kunstenaars aan om nieuwe artistieke gebieden te verkennen en bestaande normen uit te dagen.
3. Het belang van het onderwerp: Courbet geloofde dat het onderwerp van een schilderij net zo belangrijk was als de technische uitvoering ervan. Hij was gefascineerd door het alledaagse en gewone en vond schoonheid en betekenis in de levens van gewone mensen. Deze nadruk op het onderwerp verlegde de focus van de kunst weg van puur esthetische zorgen naar een diepere betrokkenheid bij de menselijke conditie.
4. Invloed op latere bewegingen: De invloed van Courbet is terug te zien in de werken van latere kunstenaars, vooral in de werken die verband houden met het impressionisme en het sociaal realisme. Impressionisten, zoals Claude Monet en Edgar Degas, namen Courbets focus over op het weergeven van het dagelijks leven en het vastleggen van vluchtige momenten uit de werkelijkheid. Sociaal-realisten, zoals Gustave Caillebotte en Honoré Daumier, werden geïnspireerd door Courbets toewijding om de strijd en het leven van de arbeidersklasse in beeld te brengen.
5. De kunstenaar als maatschappijcriticus: Courbet zag kunst als een krachtig instrument voor sociaal commentaar. Hij gebruikte zijn schilderijen om de onrechtvaardigheden en ongelijkheden van zijn tijd te bekritiseren, waarbij hij de benarde situatie van de armen en de uitbuiting van de arbeidersklasse benadrukte. Zijn werk daagde de heersende sociale orde uit en moedigde kijkers aan om de status quo in twijfel te trekken.
Samenvattend kan worden gezegd dat Courbets invloed op de moderne kunst veelzijdig en duurzaam is. Zijn toewijding aan realisme, zijn afwijzing van academische kunst, zijn nadruk op het onderwerp en zijn gebruik van kunst als voertuig voor sociaal commentaar maakten de weg vrij voor een nieuw tijdperk van artistieke expressie. Zijn werk blijft zowel kunstenaars als kunstliefhebbers inspireren en herinnert ons aan de kracht van kunst om de wereld om ons heen te reflecteren en uit te dagen.