Mark Rothko schilderde in de overgang tussen het moderne kunsttijdperk, beginnend in de jaren 1890, en het postmoderne tijdperk, dat in de late jaren veertig begon. Rothko identificeerde zich met de Abstract Expressionistische beweging.
Amerikaans Abstract Expressionisme groeide uit de Duitse Expressionistische beweging in de jaren veertig. Zoals andere Abstract Expressionisten, schilderde Rothko niet-representatieve werken gericht op de emotionele en mystieke aspecten van de realiteit in plaats van specifieke beelden.
Mark Rothko componeerde kunst met kleurvelden, meestal in vierkante of rechthoekige vormen. Hij creëerde massale schilderijen, vaak meer dan 1,8 meter in beide richtingen.
Dominique en John de Menil gaven Rothko de opdracht om meerdere doeken te creëren voor de Rothko-kapel in Houston, Texas. Voltooid in 1971, biedt de kapel een plek voor mensen van alle godsdiensten om te verenigen in aanbidding, wijsheid en doel.
In de late negentiende eeuw voerden symbolisten de ideologie aan dat kunst waarheid zou moeten onthullen boven de fysieke realiteit. Dit geloof doordrong veel moderne kunststromingen die volgden, waaronder Abstract Expressionisme. De nadruk van het Duitse Expressionisme op emotie boven representatie droeg ook bij aan de filosofieën van de Amerikaanse beweging.
Jackson Pollock, Willem de Kooning, Barnett Newman en Helen Frankenthaler werkten allemaal tegelijkertijd met Mark Rothko. Newman en Frankenthaler gebruikten kleurveldttechnieken als Rothko, terwijl Pollock en de Kooning actiekunstmethodes prefereerden.