Contemporary dans ontstond na jaren '60 uit moderne dansers (Graham, Cunningham, Taylor, Tharp, etc.) die ballet's codificatie verwerp. Het is niet een enkele uitvinder's creatie maar een collectieve evolutie – mengend modern, ballet, jazz, release-techniek, contactimprovisatie en postmoderne voetgangerbeweging in een open, experimentele vorm.
Contemporary dans definieert zich door niet zich te definieeren – openheid voor elk bewegingsvocabulaire, elke structuur, elke samenwerking. Het is een permanente revolutie.