Barokschilderstijl: Kenmerkende eigenschappen
De Barokperiode (late 16e–vroeg 18e eeuw) wordt gedefinieerd door drama, emotie en theatrale grandeur.
Visuele kenmerken
- Dynamische compositie: Diagonalen, spiraalen, asymmetrie → beweging.
- Chiaroscuro / Tenebrism: Extreme licht/donker-contrast voor volume en drama.
- Rijke, verzadigde kleur met krachtige highlights.
- Ornamentele details in kostuum, architectuur, natuur.
- Sfumato (zachte randen) en trompe l'oeil (illusione diepgang).
Veelvoorkomende onderwerpen
- Religieuze extase/martelaarschap (Contraformatie-propaganda).
- Mythologische/historische epieken.
- Psychologisch doordringende portretten.
- Atmosferische landschappen.
Kernintentie
Oproepen van ontzag, vrees, vroomheid – de kijker's zintuigen en emoties direct betrekken.
Meesters
- Caravaggio, Artemisia Gentileschi, Rubens, Velázquez, Rembrandt, Bernini (beeldhouwkunst/architectuur).
Barok reageerde tegen Manieristische kunstmatigheid met viscerale onmiddellijkheid en institutionele machtsvertoning.