Jeet Kune Do werd beïnvloed door verschillende vechtsportstijlen, waaronder:
* Wing Chun: Lee's initiële training was in Wing Chun, waarbij de nadruk ligt op snelheid, efficiëntie en gevechten op korte afstand.
* Boksen: Lee verwerkte bokstechnieken, vooral voor voetenwerk en stoten.
* Westers boksen: Lee leerde van westerse boksers en verwerkte hun snelheid en kracht in zijn technieken.
* Judo en Braziliaans Jiu-Jitsu: Hij leerde worsteltechnieken om takedowns tegen te gaan.
* Kungfu: Lee verwerkte verschillende Kung Fu-stijlen, zoals Northern Shaolin en Tai Chi.
Jeet Kune Do is geen stijl op zichzelf, maar eerder een vechtfilosofie die de nadruk legt op:
* Aanpassingsvermogen: Lee was van mening dat vechters zich aan elke situatie en tegenstander moesten kunnen aanpassen.
* Geen stijl: Hij verwierp de rigiditeit van traditionele vechtsportstijlen en moedigde studenten aan om hun eigen technieken te ontwikkelen op basis van hun sterke en zwakke punten.
* Eenvoud en effectiviteit: Lee concentreerde zich op praktische en efficiënte technieken, waarbij de nadruk lag op snelheid, kracht en vloeibaarheid.
* Zelfexpressie: Hij moedigde studenten aan om zich uit te drukken door middel van hun vechtstijl, in plaats van zich strikt aan een reeks regels te houden.
Dus hoewel Bruce Lee geen 'karate'-beoefenaar was in de traditionele zin van het woord, werd zijn Jeet Kune Do sterk beïnvloed door vechtsporten, waaronder karate, en bevatte hij technieken uit verschillende stijlen.