Meswerpen betreft vaardigheid in het nauwkeurig werpen van messen op een doelwit. De geschiedenis van meswerpen gaat ver terug en werd eerst gebruikt in jachttoepassingen en vechtsporten, en is geïntegreerd in Japanse vechtsportdisciplines en sommige inheemse Amerikaanse stammen. Bijvoorbeeld, Hiyori no Ki, de verslag van de Later Driejarige Oorlog – Gosennen no Eki, 1083 tot 1087 n.Chr. – bevat een passage die beschrijft hoe een korte kling in de handpalm wordt vastgehouden.
Er is weinig historische documentatie beschikbaar over de shuriken-kunst, de Japanse vechtkunst van meswerpen, misschien deels omdat het een tamelijk geheime kunst was. Shuriken vertaalt als "hand verborgen kling". Er zijn in basis twee typen shuriken: bo shuriken, dunne, lange en cilindrische klingen; en shaken, platte metalen platen. Zoals eerder gezegd, heeft Hiyori no Ki, de verslag van de Later Driejarige Oorlog, een passage die het vasthouden van een korte kling in de handpalm en het werpen ervan beschrijft. Men gelooft dat dit de oorsprong kan zijn van de term shuriken. Er zijn verschillende typen shuriken vandaag, wat suggereert dat de ontwikkeling van de kunst gefragmenteerd was over gebieden en scholen.
Meswerpen was instrumentaal voor inheemse Amerikanen toen ze in slachten vochten. Voor inheemse Amerikanen was oorlog niet alleen een fysieke ervaring maar ook spiritueel. Toen ze vochten met vijandige Indiaanse stammen, waren hun wapens van keuze ofwel werpmessen ofwel tomahawks.
Naast een gevechtvaardigheid is meswerpen een sport, kunst en entertainment. Met betrekking tot het zijn van een sport, begonnen meswerp-competities in de 1800s. Bontjagers verzamelden zich een keer per jaar met handelaren en Indianen om bonten te ruilen voor voorraden. Ze vieren en vaardigheidswedstrijden vonden plaats. Moderne mountain men in verschillende staten verzamelen zich nog steeds om het evenement te hercreëren.
Sinds de 19e eeuw hebben meswerp-artiesten mensen in Europa en Amerika geamuseerd. De circusontwikkeling in de 19e en 20e eeuw hielp de kunst een sprong te maken. In de jaren '30 waren bewegende doelen, zoals het cirkelvormige, draaiende doelbord bekend als het Rad des Doods, een trend. Europese impalement-artiesten gebruikten bewegende doelen in de jaren '30, en het man-vrouw team The Gibsons uit Duitsland wordt gecrediteerd met het brengen van het beruchte Rad des Doods naar de Verenigde Staten in 1938.
Een van de eerste stukken entertainment dat ooit op televisie werd uitgezonden, was een meswerp-act. In 1936, toen de BBC de eerste praktische televisiedienst startte met experimentele transmissies, produceerde het varietéshows met circusacts, inclusief meswerpen. Een recent voorbeeld is "America's Got Talent", dat in 2007 een meswerp-act presenteerde.