In tegenstelling tot een veelvoorkomende veronderstelling, werden stukken in de Elizabethaanse tijd typisch in de nacht gespeeld, niet in het volle daglicht. De ontwikkeling van theaterverlichting – kaarsen, fakels, en later olielampen – maakte dramaturgische controle, sfeereffecten, en het spelen in besloten of overdekte schouwburgen na donker mogelijk. Dagoptredens waren de uitzondering, niet de norm, vooral voor de professionele compagnies die Shakespeares werken uitvoerden.