Er is geen definitief historisch verslag dat de aller eerste kunstenaar identificeert die hun eigen kamer afbeelde. Vroege kunstgeschiedenis prioriteerde religieuze, mythologische en portretonderwerpen; domestieke interieurs als onafhankelijke genres duiken veel later op.
Gouden Eeuw-meester van geordende domestieke interieurs. Werken als The Courtyard of a House in Delft en Woman Drinking with Two Men kunnen zijn eigen atelier of huis weerspiegelen – hoewel onbevestigd. Zijn precisie suggereert intieme bekendheid.
The Music Lesson (ca. 1662-65) en The Art of Painting (ca. 1666-68) tonen mogelijk zijn eigen atelier. Het terugkerende damesschaakbord, vensterlicht, en specifieke requisieten (viola da gamba, kaarten) suggereren een consistente persoonlijke ruimte. Maar geen documentair bewijs bestaat.
De eerste expliciete, bevestigde zelfafbeelding van een kunstenaars persoonlijke woonruimte. Zijn Bedroom in Arles serie (drie versies, 1888-1889) beeldt bewust zijn echte kamer in het Gele Huis af – simpele meubelen, zijn eigen schilderijen aan de muren, de beroemde blauwe muren en gele stoelen. Hij schreef aan Theo: "Het is gewoon mijn slaapkamer."