Griekse brons beeldhouwtechnieken hadden blijvende invloed op beeldhouwkunst en ons begrip van de oude wereld. Omdat hun technieken duurzame kunstwerken produceerden (nu in musea/particuliere collecties), zien we hoe Griekhen zichzelf en hun wereld zagen, hoe ze schoonheid definieerden en wat ze idealiseerden. Dus belangrijk voor kunst én geschiedenis.
Vroegste Griekse bronsbeelden: sphyrelaton ("hamergedreven"). Vooral voor ~500 v.Chr. Gebruikte bronsplaten. Platen geknipt in delen, in vorm gehamerd, samengevoegd tot geheel. (Bron: J. Paul Getty Museum, Metropolitan Museum of Art).
Gedateerd late Archaïsche periode (~500 v.Chr.). Eenvoudige methode. Kunstenaar maakt wasmodel van beoogde bronsstuk. Wasmodel bekleed met klei. Na uitharden was verwijderd -> kleimantel. Mantel gevuld met vloeibaar brons. Na uitharden klei weggebroken.
Ontwikkeld door 6e eeuw Samische beeldhouwers Theodoros en Rhoikos (Bronnen: Plinius de Oudere, Pausanias). Omdat brons geen grote massieve gieting toelaat. Kleiversie gemaakt, bekleed met was, daarna buitenlaag klei. Luchtkanaaltjes voor metaalstroom, metalen staven in kern voor sterkte. Was gesmolten, vervangen door brons. Na uitharden buitenklei weggebroken, afwerken.
Basisvorm bewaard voor hergebruik. Na initiële vorm (kern in direct proces), eromheen een andere vorm in segmenten. Deze vorm ontneembaar en bewaarbaar. Gesegmenteerde vorm samengesteld, test met bijenwas voor detailcheck. Daarna nieuwe vormsegmenten voor daadwerkelijke gieting (proces ~ direct). Na uitharden buitenklei weg, oorspronkelijke vorm bewaard voor hergebruik.