Concept van proportie in beeldhouwkunst stamt van Griekse kunstenaar Polykleitos (ca. 440 v.Chr.). Griekse beelden streefden naar perfectie via het ideaal menselijk lichaam. Sommige historici claimen dat alle lichaamsproporties gebaseerd waren op de vingers. Ook in 21e eeuw cruciaal: verkeerde proporties geven onrealistische werken.
Symmetrie is basis van balans: symmetrisch = fysieke balans. Asymmetrisch = schijnbaar onevenwichtig of bewegend. Beeldhouwkunst hoeft niet perfect gebalanceerd; onevenwichtige beelden zijn even geldig.
Schaal = grootte van het beeld ten opzichte van omgeving. Een massief beeld (zoals het Washington Monument) communiceert macht en ontzag door schaal. Kunstenaar moet schaal en plaatsing overwegen.
Elk beeld heeft een functie, zelfs als die alleen een perceptie communiceert. Egyptische piramides = graven. Griekse beelden = harmonie in natuur. Romeinse beelden = goddelijkheid van keizers.
Vormen ontstaan waar lijnen samenkomen. Basisvormen: spheren, kubussen, kegels. Samenstellen tot 2D of 3D beelden.
Positieve ruimte = materiaal van het beeld zelf. Negatieve ruimte = ruimtes tussen delen. Piramides: positief = stenen structuur, negatief = tunnels en gaten ertussen.