De art deco-periode boeide de verbeelding van de samenleving in de jaren 1920 en 1930. Beeldhouwkunst uit die tijd beeldde gladde, elegante, mythologisch geïnspireerde mannen en vrouwen. De invloed van de maatschappelijke interesse in de exotische culturen van Azië en Egypte, alsook fantasie en allegorie, speelden een rol in de ontwikkeling van art deco-beeldhouwkunst.
Brons was het medium van keuze tijdens de art deco-periode. Vaak verguld, gaf brons beeldhouwwerken een rijkdom die in andere materialen niet te vinden was. Beeldhouwers werkten liever met brons omdat het hen liet de gracieuze, vloeiende lijnen van art deco creëren zonder vrees dat het beeld zou breken. Beeldhouwers voegden ook een patina toe aan hun werk door een buitenlaag chemicaliën aan te brengen die reageren op het koper en tin in het brons. Afhankelijk van de chemicaliën veranderen beeldhouwwerken van kleur: zwart, bruin, roodbruin, licht oranje of groen.
De vrouwelijke vorm is het meest herkenbare art deco-onderwerp in beeldhouwkunst. Gracieuze lijnen, lange, slanke lichamen en mythologische of exotische personages kenmerkten het werk van deze periode. Vaak werden, naast de vrouwelijke vorm, slanke en elegante dieren zoals gazellen, windhonden en dolfijnen bij het onderwerp van de beeldhouwkunst gevoegd. Slank en bloeiend, werden de vrouwen in art deco-beeldhouwwerken vaak naakt of halfnaakt afgebeeld met doorzichtige drapes die over hun lichamen vloeiden.
De beeldhouwers van de art deco-periode vonden inspiratie in de Griekse mythologie alsook in Aziatische en Egyptische culturen. De vloeiende of gedrapeerde kleding samen met de verlengde of gestileerde vorm van rekvisieten in de beeldhouwkunst herinneren de kijker aan Griekse godinnen en Egyptische hiërogliefen. Japans, maar vooral Chinees kunst beïnvloedde de art deco-kunstenaars sterk door de zuivere, vloeiende lijnen en het onderwerp van hun kunstwerken.
Terwijl grote beeldhouwwerken openbare pleinen, tuinen en landhuizen vullen, vond de beeldhouwkunst van de art deco-periode haar weg naar huizen voor creatieve toepassingen via de markt. Kleine bronsbeeldhouwwerken, replica's van grotere kunstwerken, vormden de voet voor lampen die schoonheid gaven aan een gemeengoed huishoudelijk item. Daarnaast hielden art deco-beeldhouwwerken, meestal vrouwen, klokken, glassuikerschalen, asbakken en sigarettenaansteekers in hun uitgestrekte armen of gegoten op hun schoot.