Bronsgieten werd uitgevonden door de Grieken in de 500s v.Chr., en stelde beeldhouwers in staat om meerdere kopieën of gieten van hetzelfde werk te maken. Deze bronsgieten waren hol, en veel lichter dan marmer beeldhouwwerken. Kunstenaars profiteren vandaag nog steeds van de mogelijkheden die bronsgieten biedt. Hieronder staat een lijst van enkele van de beroemdste bronsbeeldhouwwerken, van het oude Griekenland tot de 20e eeuw.
Deze twee Griekse bronsbeeldhouwwerken werden voor de kust van Italië in 1972 gevonden. De naakte krijgers' gedetailleerde spierstructuur demonstreert de Griekse interesse in de kracht en kracht van het mannelijke lichaam. De krijgers staan in een klassieke contrapposto houding, met hun gewicht meestal op één voet en hun heupen en schouders onder verschillende hoeken gehouden om balans te bewaren. De Grieken begonnen in de 500s v.Chr. holle bronsgieten te maken. De lichte gewicht van het materiaal vergeleken met marmer was een significant voordeel.
Donatello maakte zijn bronsstandbeeld van David in de 1400s, waarschijnlijk ergens rond 1430. De Medici-familie commissionerde het werk. David en Goliath was een populair onderwerp in de 15e-eeuwse Florence. Florijnen zagen David als een geschikt symbool voor hun stad, die ze als een onderhond beschouwden in de rivaliteit tussen Florence en Rome. In vergelijking met Michelangelo's marmeren David, is Donatello's brons meer vrouwelijk, en de standbeeld zelf veel kleiner (net boven de 1,5 meter tegenover 4,1 meter). Donatello toont David met zijn voet op Goliath's hoofd, terwyl Michelangelo David toont in pose met zijn slinger, klaar om te vechten.
Degas' beeldhouwwerken waren geen openbare monumenten als de bovenstaande werken; hij gebruikte beeldhouwwerk in het privégezicht als alternatief voor schetsen, of als een andere manier om formele problemen te verkennen. Hij werkte vanuit observatie en bestudeerde het menselijk lichaam in beweging, maakte veel kleine beeldhouwwerken van dansers en badende vrouwen. Een van zijn beroemdste beeldhouwwerken is De Kleine Veertienjarige Danseres, gemaakt in 1922 en meerdere keren in brons gegoten. Meeste van Degas' beeldhouwwerken waren oorspronkelijk gemodelleerd uit was of klei voordat ze in brons werden gegoten. Meeste zijn slechts een paar voet hoog.
Brancusi's Vogel in de Ruimte is een elegante en eenvoudige vorm, ongeveer 1,37 meter hoog. Brancusi zocht naar de essentie van de natuurvormen, en in Vogel in de Ruimte, gemaakt in 1919, reduceerde hij de vorm van een vogel tot zijn meest eenvoudige, abstracte vorm. De brons is perfect gepolijst en glad, zodat geen oppervlakte flaw of textuur afleidt van de essentiële vorm. Zoals Brancusi het uitdrukte: 'Wat echt is, is niet de uiterlijke vorm, maar het idee, de essentie van dingen.'