In Macbeth Act 3, Scene 1 (regels 62–63) noemt Macbeth de kroon een "barren scepter" en "fruitless crown." Vier woorden die zijn koningschap openbreken:
Macbeth is zojuist gekroond. Hij zou veilig moeten zijn. In plaats daarvan ziet hij door macht's illusie: autoriteit zonder continuïteit is hol. De metafoor onthult zijn groeiende wanhoop — en zijn fatale keuze om door te zetten met geweld in plaats van deze waarheid te accepteren.
Scepter = actieve heerschappij, bestuur, generatieve kracht. "Barren" ontkent die functie. Een kroon zit; een scepter doet. Macbeth realiseert zich dat zijn heerschappij niets doet — geen toekomst creëert.
Dit is het keerpunt: Macbeth weet dat het spel tegen hem gerig is. Hij speelt toch.