Betekenis van de Naam "Titan"
Titan (Grieks Τιτάν, Titán) – mythologische reusachtige godheid.
Mythologie
- Pre-Olympische goden, kinderen van Uranus (Hemel) en Gaia (Aarde).
- Twaalf oorspronkelijke Titanen: Oceanus, Coeus, Crius, Hyperion, Iapetus, Cronus, Theia, Rhea, Themis, Mnemosyne, Phoebe, Tethys.
- Cronus stort Uranus; later stort Zeus Cronus (Titanomachie).
- Verslagen Titanen gevangen in Tartarus (behalve bondgenoten als Prometheus).
Etymologie
Van Grieks titainō (τιταίνω) – "rekken," "spannen," "uitstrekken."
- Kan verwijzen naar hun ogere grootte/kracht (grenzen verleggen).
- Of hun rol de hemel dragen (Atlas, een Titaan, draagt de hemel).
- Hesiodus: "Zij rekten (titainontes) hun macht te ver" – hybris.
Moderne toepassingen
- Grootste maan van Saturnus: Titan (dikke atmosfeer, koolwaterstofmeren).
- Bijvoeglijk naamwoord: titanic – enorm, krachtig.
- Popcultuur: Attack on Titan, Titans (DC), Clash of the Titans.
Kernbetekenis: oeroud, kolossaal, strebend tegen grenzen.