In 1599 bouwden de Lord Chamberlain's Men — Shakespeare onder hen — het Globe aan de zuidoever van de Theems. Deze circulaire, openlucht houten structuur meet ongeveer 30 meter in diameter en huisveste ongeveer 3.000 toeschouwers. Een verhoogd voorste toneel steekt uit in de yard, beschut door een rieten baldakijn over het achterste deel. Met minimaal decor steunde het theater op de kracht van taal, kostuum, en de vaardigheid van de acteurs om werelden te veroordenen.
Het Globe zette veel van Shakespeare's grootste werken in première: Hamlet, Romeo and Juliet, Macbeth, King Lear, Othello. Het publiek bestreed het sociale spectrum, van grondlings staand in de yard voor een penny tot edelen in de overdekte galerijen. Het theater herbergde ook beerbeiting en fechtshows, wat zijn veelzijdige entertainmentrol weerspiegelt.
Op 29 juni 1613 zette een kanoneffect tijdens Henry VIII het riet in brand. Het toneel brandde in minder dan een uur tot de grond. Het werd binnen een jaar herbouwd, nu met een brandvast tegelend dak, en functioneerde als de Globe-Hoop tot de puritaanse sluiting van 1642.
De oorspronkelijke locatie werd bebouwd, en het Globe vervaagde in de geschiedenis — totdat de Amerikaanse acteur Sam Wanamaker een decennialange campagne voerde voor reconstructie. In 1997 opende Shakespeare's Globe ongeveer 230 meter van de oorspronkelijke funderingen. Gebouwd met Elizabethaanse technieken — groen eikenhout, kalkplaster, waterriet — fungeert het als werkend theater, educatief centrum, en levend laboratorium voor oorspronkelijke praktijken. Vandaag staat het als getuigenis van de blijvende kracht van Shakespeare's theatrale verbeelding.