Mantels verschijnen doorheen het Oude en Nieuwe Testament, vaak symboliserend autoriteit, macht en spirituele status. In bijbelse tijden was een mantel een grote bovenkleding die warmte en bescherming bood. Belangrijke voorbeelden zijn:
Elia gaf zijn mantel aan Elisa, symboliserend opvolging en overdracht van profetische autoriteit.
Elisa sloeg de Jordaan met de mantel, scheidend de wateren om op droge voeten over te steken.
Jezus gebruikte een metafoor van twee mannen op een bed en twee vrouwen malend, waar de een genomen wordt en de ander achterblijft.
God geeft een kledingstuk van verlossing aan de ellendigen en olie van vreugde in plaats van rouw.
De verlosten worden gekleed in een mantel van gerechtigheid, symboliserend Gods genade.
In het gelijkenis van het bruiloftsfeest wordt een gast zonder passende kleding verwijderd.
Een wolk nam Jezus uit hun zicht bij Zijn hemelvaart; apostelen staarden naar Hem.
Deze symbolische kledingstukken dragen spirituele waarheden, autoriteit en goddelijke genade.