Tubulare bellen: Uitgevonden in 13e-eeuws Engeland. Brons/messing buizen opgehangen in kerkframes, geslagen met hamers om monniken te roepen tot gebed en canonieke uren aan te geven. Het geluid van middeleeuwse devotie.
Carillons: Ontstonden in 16e-eeuws Nederland. Kleinere gestemde bellen, ook met hamers geslagen, gebruikt in kerken, scholen, stadhuizen, en uiteindelijk concertzalen. Lichter, meer melodisch, draagbaar.
Beide evolueerden uit de oude praktijk van metalen slaan voor ceremonie en signaal. Vandaag de dag ankeren tubulare bellen orkestrale climaxes (denk aan Tubular Bells van Mike Oldfield, of het Exorcist thema), terwijl carillons percussiesecties en publieke ruimtes verhelderen.