1. Eerste schetsen en modellen: Giacometti begon met het schetsen en maken van kleine voorlopige modellen in gips of klei. Dit waren vaak figuratieve studies die de menselijke vorm in beweging onderzochten, waarbij de essentie van beweging en de onhandigheid van het menselijk lopen werden vastgelegd.
2. Grootschalig gipsmodel: Vervolgens zou hij overgaan tot het bouwen van een gipsmodel op grotere schaal, waarbij hij de vorm en verhoudingen verfijnde. Deze fase bracht talloze herzieningen en aanpassingen met zich mee, waarbij Giacometti elk aspect van de houding, houding en het subtiele samenspel van licht en schaduw nauwgezet onderzocht.
3. Brons gieten: Eenmaal tevreden met het gipsmodel, zou Giacometti het in brons laten gieten. Hierbij werd een mal van het gipsmodel gemaakt en daarin gesmolten brons gegoten. Het bronsgietproces was een veeleisend proces, waarbij bekwaam vakmanschap en nauwkeurige technieken nodig waren om een getrouwe reproductie van de ingewikkelde details van het beeldhouwwerk te garanderen.
4. Afwerking en patinatie: Vervolgens werd het bronsgietwerk zorgvuldig afgewerkt en gepatineerd. Patineren verwijst naar de toepassing van verschillende chemicaliën om een unieke oppervlakteafwerking te creëren, waardoor het brons een onderscheidende kleur en textuur krijgt. Giacometti gaf vaak de voorkeur aan een donkere, verweerde patina die het gevoel van diepte en mysterie van de sculpturen versterkte.
Belangrijkste kenmerken van Giacometti's Walking Man:
* Langwerpige proporties: De figuren staan bekend om hun langwerpige, spichtige ledematen, die de kwetsbaarheid en kwetsbaarheid van de menselijke vorm benadrukken.
* Dunheid en skeletstructuur: De figuren lijken bijna skeletachtig, met minimaal vlees en een sterke nadruk op de onderliggende botstructuur.
* Statische beweging: Hoewel de figuren in beweging zijn, lijken ze bevroren in de tijd en vangen ze een moment van opgeschorte actie op.
* Existentialistische thema's: Giacometti's 'Walking Man'-sculpturen weerspiegelen vaak existentialistische thema's als isolatie, vervreemding en de strijd om te bestaan in een uitgestrekt en onverschillig universum.
Kortom, Giacometti's 'Walking Man'-sculpturen waren het product van een nauwgezet en artistiek proces dat zorgvuldige planning, nauwkeurige uitvoering en een diep begrip van de menselijke vorm en de existentiële implicaties ervan combineerde.