1. Obsessie en Ambitie: Victor, gedreven door ambitie en een verlangen om anderen te overtreffen in wetenschappelijke prestaties, raakt geobsedeerd door het idee om leven te creëren. Hij gelooft dat hij de geheimen van de natuur kan ontsluiten en een goddelijke figuur kan worden.
2. Materialen verzamelen: Hij verzamelt materiaal uit verschillende bronnen, waaronder begraafplaatsen, ziekenhuizen en zelfs de lichamen van geëxecuteerde criminelen. Deze materialen omvatten menselijk vlees, botten en verschillende organen.
3. Het geheime proces: De roman geeft geen gedetailleerde wetenschappelijke verklaring van Victor's proces. Het is bewust vaag gelaten om de ethische en morele implicaties van het knoeien met het leven te benadrukken. We weten echter dat hij elektriciteit gebruikt als een cruciaal onderdeel bij het animeren van zijn creatie.
4. De geboorte van het monster: Na maanden van onvermoeibaar werken brengt Victor zijn creatie eindelijk tot leven in zijn laboratorium. Het wezen wordt beschreven als grotesk en enorm, met een torenhoog frame, een gele huid en zwart haar. Zijn ogen zijn ‘waterig’ en zijn mond ‘een rictus’.
5. Horror en verlating: De aanblik van zijn creatie vervult Victor met afgrijzen en walging. Hij laat het monster achter in zijn laboratorium en vlucht in paniek.
Het is belangrijk op te merken: Het monster wordt niet slecht geboren, maar wordt dat juist vanwege zijn isolement, afwijzing en de wreedheid waarmee het door de samenleving wordt geconfronteerd.
Belangrijkste punten:
* Victor's ambitie, en niet de wetenschap zelf, is de drijvende kracht achter de creatie.
* Het scheppingsproces wordt opzettelijk vaag gehouden om de ethische bezwaren rond het spelen voor God te benadrukken.
* Het monster is niet inherent slecht, maar zijn daden worden gevormd door zijn ervaringen en de manier waarop de samenleving ermee omgaat.
Shelley's roman is een waarschuwend verhaal over de gevaren van ongecontroleerde ambitie en de gevolgen van het knoeien met de natuurlijke orde.