Schrift ontstond in Sumer (zuidelijk Mesopotamië, modern Irak) meer dan 5.000 jaar geleden. De ontwikkeling was geleidelijk:
Eenvoudige tekeningen die objecten/ideeën voorstelden (bijv. Uruk-tafel: landbouwtellingen).
Kijkvormige indrukken in klei; gecombineerde symbolen voor abstracte concepten en getallen.
Volwassen systeem: 600+ tekens gebruikt logografisch (woordtekens) en fonetisch (lettergrepen). Gemengd ideografisch/fonetisch.
Gespecialiseerde schrijvers bewaarden kennis; maakten administratie, literatuur, wet, religie mogelijk.
Overgenomen door Akkadeërs, Elamieten, Hettieten, etc., werd het lingua franca van het Nabije Oosten voor millennia tot alfabetische schrift het verving.
Deze uitvinding revolutionariseerde communicatie, waardoor complexe beschaving mogelijk werd.