Mercédès Herrera, Gravin de Morcerf, is een van Dumas' meest tragische figuren – een vrouw van naturelijke adel gevangen door omstandigheden, trots en de wrede machine van wraak.
Verloofd met Edmond Dantès, wordt ze gedwongen haar rival Fernand Mondego te trouwen na Edmonds verdwijning. Haar loyaliteit aan haar eerste liefde strijdt met plicht tegenover haar zoon Albert en angst voor schandaal in het herstelde Parijs.
Ze evolueert van passief slachtoffer tot actief moreel agent. In de climax confronteert ze de Graaf, betoogt haar zoons onschuld, en kiest voor vrijwillige armoede boven besmette voorrechten. Haar laatste scènes – biddend in een kaale kamer, bezocht door een berouwvolle Albert – tonen een vrouw die haar integriteit heeft heroverd.
Mercédès belichaamt de centrale spanning van de roman: kan goedheid overleven in een corrupte wereld? Haar antwoord – getroffen maar ongebroken – is ja.