Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Overige boeken

Zes trucs voor narratief schrijven

Een narratief is elk geschreven stuk in vertelvorm, maar meest geassocieerd met fictieve verhalen. Narratieven kunnen geschreven of gesproken zijn. De presentatie en de trucs die de auteur gebruikt bepalen hoe effectief het narratief is en helpen de schrijfstijl van de auteur vormgeven. Door te bepalen welke veelvoorkomende narratieve trucs of technieken het beste werken voor een individueel verhaal, zorg je dat je narratief op emotioneel niveau verbindt met lezers.

Narratieve elementen

Er zijn drie basiselementen essentieel voor elk narratief. Het juiste evenwicht daarin is de sleutel tot effectief narratief schrijven. De elementen: actie, beschrijving, dialoog. Van deze drie drijft actie het narratief vooruit, dialoog kan dat wel of niet, en beschrijving drijft het niet vooruit. Alle drie zijn essentieel, maar het evenwicht is niet altijd gelijk.

Flashback-sequentie

Structuur is een belangrijk deel van narratief schrijven. Het kan een specifiek doel dienen. De flashback-sequentie is een structurele truc die grote effect kan hebben. Als de auteur wil dat de lezer de uitkomst direct kent maar niet de details, begin dan met de laatste scène als haak. Daarna gebruik je de flashback-structuur om de lezer up to date te brengen. Effectief om lezers direct te grijpen en nieuwsgierig te maken naar hoe personages in die situatie belandden.

Beschrijvend narratief schrijven

Beschrijving schrijven is een kunst binnen een narratief. De balans tussen te weinig en te veel is een uitdaging. Hier is een truc. Stap in een kamer of openbare ruimte (restaurant, winkel) en kijk dertig seconden om je heen. Noteer de zichten, geluiden en geuren die direct opvallen. Dat zijn de elementen die je in een narratief wilt vastleggen. Ga naar huis en schrijf de scène zoals je hem onthoudt, alleen met die zichten, geluiden en geuren die je gedachten belangrijk genoeg vond. Je kunt niet alles beschrijven – je verhaal zou stagneren. Selecteer alleen de minimaal benodigde sensorische details om je lezer in een bepaalde tijd en plaats te plaatsen. Deze oefening is de truc om jezelf effectief beschrijvend schrijven in een narratief te leren.

Subtekstgebruik

Tekst is wat de lezer daadwerkelijk leest. Subtekst is de betekenis eronder. Niet elke regel dialoog of actie heeft een diepere betekenis, maar een truc om je verhalen emotioneel geladen te maken is om na te denken over subtekstmogelijkheden en ze toe te passen waar je kunt. Subtekst is effectief voor het laten begrijpen van personagemotivatie en het laten meeleven in een personages hoofd. Voorbeeld: een personage krijgt een vleesgerecht aangeboden en zegt: 'Nee dankje, ik eet geen dode dieren.' De subtekst suggereert dat de spreker degenen die wel vlees eten, veroordeelt. Dit kan een belangrijk karaktertrek zijn voor het verhaal of de uitkomst. Vergeet subtekst niet als truc in je schrijfarsenaal.

Dialoogtrucs

Realistische dialoog is belangrijk. Er zijn trucs om dialoog minder gedwongen en realistischer te maken. Eerst: vermijd dialoog als infodump. Voorbeeld: twee personages in gespannen relatie. Een zegt: 'We zijn nu tien jaar samen en je wilt het allemaal weggooien?' – gedwongen. Dit is een feit dat je via actie of korte beschrijving kunt tonen. Tweede: vermijd opeenvolgende complete zinnen. Mensen spreken niet in complete zinnen. Gebruik gebroken spraak voor realisme.

Een derde truc, vooral bij dialect: gebruik net voldoende dialect voor smaak. Stephen King schrijft personages met dik Maine-accent, maar schrijft niet elk woord fonetisch uit. Dat wordt moeilijk leesbaar. Kies één of twee woorden om zo te schrijven als ze klinken, en laat de lezer de rest bedenken.

Absolute tegenwoordige tijd (Absolute Present Tense)

Een truc die sommige schrijvers gebruiken: absolute tegenwoordige tijd. De auteur neemt een tweede-persoon-perspectief en vertelt wat er op elk moment gebeurt, alsof de lezer het meemaakt. Lastig om effectief te gebruiken. Voorbeeld: 'Hij loopt de donkere kamer in, luistert, reikt naar een schakelaar aan de muur. Hij omlegt de schakelaar en er gebeurt niets. Hij hoort een geluid ergens in de kamer – iets dat schuift. Zijn hart gaat sneller naarmate het geluid luider wordt.' Als je deze tijd gebruikt, wissel dan niet tussen verleden en tegenwoordige tijd.

Overige boeken

Related Categories