Meeste non-fictie teksten, inclusief leerboeken en naslagwerken, zijn georganiseerd zodat een lezer snel informatie of feiten kan identificeren zonder door de hele tekst te hoeven lezen. Begrijpen hoe teksten traditioneel georganiseerd zijn zal je feitencontroleren versnellen of je helpen bij voorbereidende leesoefeningen. Hoewel niet alle teksten in hetzelfde formaat georganiseerd zijn, bevatten de meeste ten minste één supplementair deel dat je kan helpen om informatie snel te identificeren of te lokaliseren.
De inhoudsopgave van een boek bevindt zich in de eerste paar pagina's na de copyrightpagina. De inhoudsopgave lijst de hoofdstukken van het boek en de paginanummers die het begin en einde van elk hoofdstuk markeren. Sommige teksten bevatten meer details dan alleen de hoofdstukkoppen, inclusief sub-hoofdstukken met meer specifieke titels of informatie. Een geschiedenisleerboek kan bijvoorbeeld het hoofdstuk "De Amerikaanse Revolutie" listen alsook sub-hoofdstukken zoals "Onafhankelijkheid Verklaren," "De Weg naar Oorlog" en "Regering Herbouwen." De inhoudsopgave is nuttig om je snel naar het algemene gebied van de tekst relevant voor je interesses te leiden, maar het biedt geen specifieke feiten of informatie.
Aan het einde van de tekst kun je een woordenlijst van belangrijke termen vinden die in de body van de tekst voorkomen. De woordenlijst is een tekst-specifiek woordenboek dat definities van termen bevat die in de tekst gebruikt worden, alsook kerninformatie over belangrijke gebeurtenissen, personen of plaatsen. Woordenlijsten zijn nuttig om specifieke informatie over tekst-specifieke termen op te zoeken. Als je bijvoorbeeld worstelt om de specifieke formule voor het berekenen van de oppervlakte van een cirkel te onthouden, kun je de woordenlijst van een wiskundleerboek raadplegen door "oppervlakte" of "oppervlakte van een cirkel" op te zoeken in plaats van het hele hoofdstuk over het berekenen van oppervlakte te lezen.
De index van de tekst is een alfabetische lijst van onderwerpen die in de body van het boek behandeld worden en de specifieke paginanummers waar elk onderwerp genoemd wordt. Indexes zijn bijzonder nuttig als je geïnteresseerd bent in het snel lokaliseren van informatie over een idee dat waarschijnlijk in een tekst behandeld wordt. Een Engelse literatuuranthologie kan bijvoorbeeld een indexverwijzing voor alliteratie bevatten; één van de opgegeven paginanummers kan een duidelijke definitie van alliteratie hebben terwijl een andere pagina een voorbeeld van een gedicht kan hebben dat alliteratie gebruikt.
Supplementaire informatie die de informatie in een tekst uitbreidt, wordt vaak naar de bijlagen verwezen. Bijlagen bevatten vaak informatie die de body van de tekst zou verstoren maar nog steeds relevante informatie bevat, zoals volledige kaarten of meervoudige grafieken. Nuttig referentiemateriaal wordt vaak in de bijlagen aan de achterkant van het bewaard. Een chemieleerboek zal bijvoorbeeld vaak een volledige periodiek systeem van de elementen in een bijlage opnemen terwijl een geschiedenisleerboek verschillende verschillende kaarten in de bijlagen kan bevatten.
Het formaat van de tekstbody zelf kan ook visuele aanwijzingen bevatten die belangrijke informatie benadrukken. Alineakoppen vatten de informatie in de volgende tekst samen. Vetgedrukte of cursieve woorden zijn vaak vocabulaire termen die in de woordenlijst gevonden kunnen worden. Foto's of afbeeldingen en hun bijschriften zijn doorgaans supplementair materiaal of visuele voorstellingen van kerntekstuele informatie. Als je een tekst scant voor informatie, let op deze typen in-tekst aanduidingen om je te richten op de hoofdpunten van de tekst.