Meer dan 1 miljoen boeken werden in 2010 wereldwijd gepubliceerd. Volgens Google zijn er momenteel meer dan 129 miljoen titels in het bestaan. Een unieke niche vinden, een nieuwe aanpak op iets, informatie die nog niet vastgelegd is, of een verhaal dat nog niet verteld is, kan een uitdaging zijn. Maar, met 6,5 miljard mensen op aarde, en elke dag meer over de wereld geleerd wordt, is er reden om te geloven dat er nog genoeg grond is om te bedekken. Niemand kan iemand anders vertellen wat te schrijven of wat over te schrijven, maar er zijn een paar richtlijnen die kunnen helpen.
Een van de bekendste zegswijzes in het schrijven is "schrijf wat je weet." Dit betekent niet dat dingen niet bedacht kunnen worden in fictie, maar, om het geloofwaardig te maken, moet de auteur zijn onderwerp kennen. Dus, in fictie of non-fictie, moet een toekomstige auteur overwegen wat ze weet en waarover ze met autoriteit kan praten. Dit omvat onderwerpen, mensen, plaatsen en ideeën. Een auteur die schrijft over een onderwerp waar hij niets van weet in non-fictie is duidelijk een slecht idee; maar, zelfs in fictie, niet de kennis van het onderwerp zal het verhaal minder geloofwaardig maken en het schrijven veel moeilijker maken om te schrijven.
Voor non-fictie, zoals zelfhulp, hoe-te, wetenschappelijk of historisch werk, is het vooral belangrijk om het onderwerp te kennen. Het is noodzakelijk om iets grondig te begrijpen voordat de informatie met lezers gedeeld kan worden. Een auteur in dit gebied moet ook bewust zijn van de boeken over het onderwerp die al gepubliceerd zijn, zodat ze weet wat al gedekt is, en wat er ontbreekt. Dit zal helpen bepalen of een ander boek over het onderwerp nodig is of goed zal verkopen.
Of een fictiewerk nu gebaseerd is op echte mensen, of volledig fictief, de auteur moet de personages kennen, inclusief hun persoonlijkheden, geschiedenissen, manieren, likes en dislikes. Dit zal helpen de personages meer geloofwaardig te maken en het verhaal makkelijker te vertellen. Of het verhaal plaatsvindt in een echte locatie, of een fictieve, de auteur moet de plek even goed kennen als ze de personages kennen. Om een verhaal te vertellen en lezers te laten voelen alsof ze het daadwerkelijk hebben geleefd, moet de auteur zich die manier eerst voelen.
Plagiaat, of simpelweg iemands ander werk kopiëren, is illegaal. Daarnaast moet een lezer nooit het gevoel hebben dat ze een boek lezen dat ze al gelezen hebben. Toekomstige auteurs moeten nadenken over wat ze aan een verhaal of een onderwerp kunnen toevoegen dat nieuw, vers en originaal is. Door te bepalen wat hij of zij kan schrijven met kennis, vertrouwen en originaliteit, zou een toekomstige auteur op de weg moeten zijn om een onderwerp voor hun boek te vinden.