Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Overige boeken

Lijst van vroege literaire zwarte stereotypen

Sterling Brown, een zwarte dichter en geleerde die voornamelijk in de jaren 30 actief was, identificeerde zeven zwarte stereotypen die voornamelijk door witte schrijvers werden voortgezet. De meeste zijn vandaag de dag direct herkenbaar. Brown wijst erop dat of dergelijk stereotyperen racistisch is of niet, het slecht schrijven is. Echter, een personages worsteling tegen het worden gestereotypeerd, zoals in verhalen zoals 'Not Your Singing, Dancing Spade' van Flannery O'Connor, maakte en maakt nog steeds uitstekende literatuur.

De Vervulde Slaaf

Vanaf de inrichting van slavernij in Amerika, hadden de ondersteuners ervan manieren nodig om het bestaan ervan te rationaliseren. Een manier was door het gestereotypeerde 'tevreden slachtoffer', een zwarte persoon zo lui tevreden met zijn lot dat hij geen reden zag voor strijd. De tevreden slaaf werd altijd gepaard met de 'goede meester', een witte eigenaar die de slaaf behandelde als een minder persoon maar nog steeds met menselijkheid en respect. Dit stereotype werd goed in de jaren 40 gebruikt en kan vaak in de literatuur en films uit de jaren 30 worden gespot, inclusief 'Gone with the Wind' en 'The Little Colonel'.

De Ellendige Vrijman

De 'ellendige vrijman' werd opgesteld als tegenhanger van de tevreden slaaf. Hij was de verpersoonlijking van het argument van de slavernij-ondersteuner dat een slaaf nooit bedoeld was vrij te zijn. Vrijheid zelf maakt hem ellendig, en als hij bevrijd is, verlangt hij er niets meer naar dan weer een slaaf te zijn.

De Komische Negro

De 'komische Negro' was een vast onderdeel van minstrelshows voor meer dan een eeuw. Dit personage was meer een karikatuur, met zijn persoonlijke en fysieke kenmerken grotels geëxagereerd voor de grap. De komische Negro was nooit een hoofdpersonage maar altijd een bijrol - de komische verlichting. Hij lachte over zichzelf net zoveel als iedereen over hem lachte. Topsy, een personage in Uncle Tom's Cabin, is een komische Negro.

De Tragische Mulatto

De 'tragische mulatto' is misschien wel de enige van deze stereotypen die is uitgegestorven. Meestal vrouwelijk, heeft ze zoveel witte voorouders dat ze 'wit' zou kunnen doen. De tragische mulatto werd eerst gebruikt door abolitionisten om de realiteit van slavernij thuis te brengen - waarin een meisje zo wit als velen in hun publiek werd vernederd en bezeten. Erger was nog de implicatie dat het witte bloed in een zwarte slaaf wat die slaaf de impuls gaf om te vluchten, en dat het zwarte bloed in die persoon ze band aan de wildheid en gebrek aan controle die stereotypisch met zwarten geassocieerd werd. Toen slavernij geëindigd was, probeerde de tragische mulatto vaak als wit persoon door te gaan, altijd met vreselijke sociale en juridische gevolgen; een frequente plot had haar een baby baren die duidelijk van zwarte afkomst was. De meeste van deze verhalen stierven uit in de jaren 50, ongeveer tegelijkertijd met de Burgerrechtenbeweging die zwarten moedigde om trots te zijn op hun erfgoed.

De Lokale Kleur Negro

Deze gestereotypeerde personages werden meestal in groepen gevonden, als een Griekse koor, en namen welk ander stereotype ook passend was voor het verhaal. Meestal waren ze 'tevreden slaven', hoewel ze 'exotische primitieven' in Afrika of Barbados konden zijn. Deze personages werden behandeld als decor, er alleen om smaak en kleur te geven aan de setting van een verhaal. Je ziet misschien vandaag nog hetzelfde in een roman over voodoe, waar de zwarten bij een voodoe-ritueel er alleen zijn om de scène te zetten.

De Exotische Primitief

Dit is misschien wel het meest offensieve maar meest aanhoudende van de literaire stereotypen in de lijst. Dit gestereotypeerde personage belichaamt alle clichés over de 'primitieve Afrikaan'. Lust, seksuele kracht, een wilde ongekontroleerde verlangt naar drinken en drugs en vaak een leefstijl van willekeurig geweld merken dit personage. De oorsprong ervan lag in de 'wilde erfelijkheid' die witte schrijvers geloofden toebehoorde aan nakomelingen van Afrikanen.

De Brute Negro

Vroeg in de geschiedenis van de Amerikaanse literatuur, bestond de 'brute Negro' niet. Zijn brutaliteit was uit hem getemd, gedomesticeerd door slavernij. Feitelijk was deze vermeende verbeschavende factor een van de argumenten ter ondersteuning van slavernij. Terwijl historische figuren zoals Nat Turner het spectrum van dit stereotype opbrachten, kreeg het geen tractie tot de Reconstructie, toen bevrijde slaven concurreren met Zuidelijke blanken nog steeds in schok van de omkering van hun wereld. De brute Negro, gemanipuleerd en gecontroleerd door slimme Yankee carpetbaggers, werd de literaire opslagplaats van alles wat kwaad was.

Overige boeken

Related Categories