Iedereen houdt van stripboeken, en het medium heeft in de laatste decennia een respectabiliteit gekregen die voorheen ongekend was. Met nieuwe software en self-publishing is het makkelijker dan ooit om een eigen stripboek te schrijven, tekenen, kleuren en publiceren. Maar een stripboek schrijven is lastiger dan het lijkt; je hebt specifieke technieken nodig om er goed in te worden.
Traditionele stripboeken hebben een vaste lengte bepaald door de drukker (meestal 32 of 64 pagina's). Als je niet traditioneel drukt, mag je het zo lang of kort maken als je wilt, maar de compositieprincipes blijven gelden. Plan elk stripboek als een compleet verhaal of hoofdstuk - gelijkmatig getempoord met een coherente begin, midden en eind. Als je op een cliffhanger wilt eindigen (zoals veel grote strips), time dit zo dat het op de juiste pagina valt, en wees bereid je script aan te passen als het niet past.
Stripboekschrijvers schrijven scripts voor twee doelgroepen: lezers en de artiesten die tekenen, inkten en kleuren. Artiesten hebben richting nodig. Sommigen willen alleen een kale beschrijving per paneel, anderen gedetailleerde beschrijvingen tot op de millimater. Meesten liggen ertussenin. Stem je af op de kunstenaar, maar vergeet de lezer niet. Zorg dat het plot makkelijk te volgen is van pagina naar pagina en dat de lezer nooit verward raakt door de actie.
Zowel individuele pagina's als panelen vereisen een zorgvuldige aanpak. Je kunt maar een beperkt aantal panelen per pagina plaatsen (acht is meestal de limiet) en elk paneel moet genoeg actie tonen om zich te onderscheiden van het volgende. Dialogen moeten comfortabel passen, met ruimte voor personages en actie. (Dat is een reden waarom superhelden-slogans ontstonden: ze brengen karakter over zonder veel ruimte.) Houd dialogen zo spaarzaam als mogelijk en meet hoeveel je per paneel gebruikt. Je afgeronde strip zal er op de lange termijn van profiteren.