Zelfs als je nog nooit een verhaal hebt geschreven, ben je waarschijnlijk bekend met korte fictie uit je herinnering aan sprookjes, mythen en legenden. Elk van deze verhalen zou uitgebreid kunnen worden tot een lengte van 12.000 tot 15.000 woorden en zou een leuk en verkoopbaar boek voor kinderen of volwassenen kunnen maken. Non-fictietitels van deze lengte hebben meestal de vorm van handleidingen, reisleiders, inspirationele/spirituele adviezen, of PR-content verbonden aan een bedrijf of non-profitorganisatie. Interessant genoeg zijn korte boeken voor de meeste schrijvers uitdagender dan langere werken vanwege hun gecomprimeerde tijdsspanne en verpakking.
Ongeacht het aantal woorden, genre of onderwerp, volgt een kort boek dezelfde driedelige structuur als een volledig boek. In fictiewerken wordt de reeks gebeurtenissen of de opbouw van spanning vaak beschreven als: 1. jaag de held in een boom, 2. gooi stenen naar de boom, en 3. steek de boom in brand. In een non-fictieboek, zoals een instructiegids, introduceert het eerste deel de termen, tools en de tijd die een gebruiker nodig heeft om een taak uit te voeren; het tweede deel biedt oefeningen en eenvoudige projecten om de baservaardigheden te beheersen; en het laatste deel presenteert uitdagendere taken waarmee de lezer wat hij geleerd heeft kan toepassen.
Voor dit artikel gaan we ervan uit dat het korte boek dat je gaat ontwikkelen en schrijven maximaal 40 dubbelgeinterligneerde pagina's zal zijn. Als je een 12-punt Times New Roman lettertype gebruikt op een 300-woorden-pagina met 1-inch marges aan alle kanten, krijg je een manuscript van 12.000 woorden.
Beslis of je fictie of non-fictie wilt schrijven, identificeer een onderwerp dat je comfortabel 40 pagina's kunt vullen. Voor een eerste boek is het best om te beginnen met schrijven over iets wat je kent (bijv. de zomers die je doorbracht met je grootouders, hoe je kinderkleding maakt, of manieren om een loon te strekken in moeilijke economische tijden).
Wat een boek succesvol maakt, is hoe goed het onderwerp resoneren met de doeltegroep. Als je een romantische novelle schrijft, is het onwaarschijnlijk dat mannen massaal de boekhandel zullen bestormen om het te kopen. Evenmin zal een handleiding over welke eigenschappen je zoekt in een butler, kok en chauffeur aanslaan bij laag-inkomenshuishoudens die worstelen met hun maandelijkse rekeningen.
Zodra je hebt gedefinieerd wat voor soort boek je wilt schrijven, is het belangrijk om te onderzoeken wat er al bestaat en hoe de inhoud aan doellezers is gepresenteerd. Als je een korte roman gaat schrijven, moet je korte romantische fictie lezen om je vertrouwd te maken met de structuur, thema's en het taalniveau. Als je een korte handleiding schrijft over het kweken van je eigen kruiden, moet je onderzoeken hoeveel kruidenboeken er al zijn en of ze gericht zijn op mannen, vrouwen, jongeren of gepensioneerden.
Als je klaar bent met het onderzoek, maak een lijst van de manieren waarop je boekidee lijkt op die van concurrenten, verschilt van concurrenten, en wat de toegevoegde waarde zal zijn voor je gedefinieerde lezersgroep.
Net zoals je geen cross-country roadtrip zou beginnen zonder kaart, kan het gevaarlijk zijn om je boek te beginnen zonder te weten waar je begint, waar je eindigt en welke interessante stops je onderweg maakt. De eerste stap voor een fictieboek is om te beslissen wie de gezellen zijn die mee op reis gaan. Minimaal zijn dit een protagonist en een antagonist die hetzelfde willen en alles zullen doen om hun tegenstander ervan te weerhouden. Het tweede is om te beslissen waar en wanneer deze conflict plaatsvindt. Omdat je een kort boek schrijft in plaats van een roman, is het best om het aantal settings te minimaliseren en de actie zich over een periode van dagen of weken af te spelen in plaats van jaren. Het derde is de taak van het bevullen van het plot met helpers voor beide kanten; de ondersteunende vrienden en de slechte medeplichtigen. Ten slotte is er de vraag hoe je het conflict op een plausibele en bevredigende manier voor je publiek gaat oplossen. Om je werkoutline op te bouwen, verwijs naar de driedelige structuur in sectie 1 en maak korte notities over wat er in elk deel gebeurt om het conflict op te zetten, complicaties toe te voegen, de risico's te verhogen en naar een oplossing te bewegen.
Voor een non-fictie kort boek is de eerste stap om te identificeren wat je doellezers al weten. Als ze bijvoorbeeld totaal nieuw zijn in het bouwen met hun handen, moet je uitleggen wat een hamer is, een afbeelding tonen van een hamer en laten zien hoe die gebruikt wordt. Je kunt het eerste deel van je boek complexer aanpakken als je doellezer de basis al kent. Terwijl je de driedelige outline voor je non-fictiemateriaal invult, is je uitdaging om elk project iets moeilijker te maken dan het voorgaande. Op dit moment moet je ook beslissen of het boek puur tekst zal zijn of vergezeld door tekeningen of foto's om de inhoud aan te vullen.
Als je serieus bent over het schrijven van een boek, moet je bereid zijn om de toezegging te maken er zo vaak mogelijk aan te werken. Veel nieuwe schrijvers worden afgeschrikt door het schrijfproces omdat ze ten onrechte geloven dat ze grote blokken ononderbroken tijd vrij moeten maken. Net zo veel komen nooit verder dan hun eerste zin omdat ze ten onrechte geloven dat ze de perfectste formulering moeten vinden. Door zo veel te worstelen met perfectie en elk woord herhaaldelijk te herschrijven, boeken ze geen vooruitgang.
Als je een simpele formule toepast, kun je je korte boek in minder tijd geschreven hebben dan je denkt. De eerste stap is om te beslissen hoeveel output je redelijkerwijs per dag kunt leveren. Output verschilt van tijd, want zelfs als je je toelegt op twee uur schrijven per dag, kun je nog steeds een uur en 55 minuten voor je monitor zitten en slechts één woord typen. Als je je echter toelegt op een outputquota van één pagina per dag, maakt het niet uit of je die in een half uur schrijft of de hele avond erover doet. Als je slechts één pagina per dag typt gedurende de komende 40 dagen – voila – heb je je eerste concept in minder dan twee maanden af.
De regels van deze formule zijn heel simpel. Doe geen bewerking tijdens deze tijd. Schrijf gewoon, schrijf, schrijf. Je mag geen schrijfdagen overslaan omdat het weekend is, een feestdag of het weer mooi is en je liever naar het strand wilt. Als je een burst van enthousiasme hebt en zeven pagina's op één dag produceert, is dat geen excuus om de volgende week niets te doen. De volgende dag moet je nog steeds het minimumquota van één getypte pagina halen. Het goede nieuws is dat je nu eigenlijk voorop loopt en je boek in minder dan de gebudgetteerde 40 dagen af hebt.