Spannende romans vereisen een bepaalde gevoel voor sfeer en timing, een manier om de spanning van de lezer op onhoudbare niveaus te tillen en een manier om emoties te manipuleren zonder crass of exploitief over te komen. Al dat komt bovenop de eisen voor elk goed stuk schrijven: sterke pacing, solide organisatie en een goede prosastijl. Als het correct geschreven is, kan een spannende roman een buitengewoon stuk literatuur zijn. Als het slecht geschreven is, verdient het nauwelijks meer dan een eenrichtingsticket naar de prullenbak.
Een lezer kan geen spanning voelen tenzij hij zich goed kan identificeren met de personages in het verhaal. De personages moeten aardig en sympathiek zijn, met kwaliteiten waarmee de lezer zich kan identificeren. Ze moeten ook geloofwaardig zijn, optredend als plausibele, vlees-en-bloed mensen in plaats van kartonnen uithangbordjes. Wanneer het verhaal ze in gevaar brengt, moet de lezer hun gedachteprocessen begrijpen, hun angst voelen en zich met hen verbinden in hun momenten van gevaar. Plan je personages zorgvuldig en bereid scènes voor die helpen hun sympathieke kwaliteiten te vestigen.
De verbeelding van de lezer kan de details veel levendiger invullen dan elke schrijver. Wat ze in haar hoofd oproept, is gebonden meer angstaanjagend voor haar te zijn dan de dingen die je op papier zet. Daarom moet een spannende schrijver leren om angst te oproepen zonder er blatant over te zijn. Gebruik je proza om een basiseindruk te geven, trek je dan terug en focus op de emoties van de persoon in gevaar in plaats van de feiten over het gevaar zelf.
Haal bepaalde details weg tijdens spannende scènes. Geef hints over de dreiging zonder elk laatste aspect te beschrijven. Een onbekende vorm in de hoek vertegenwoordigt een tastbare, maar nevelachtige gevaar waarop de lezer elke terreur kan projecteren die hij wenst.
Spannende romans overlappen vaak met mysteries, en hun gedeelde gevoel van het onbekende voorziet beide genres van een unieke vonk. Je kunt helpen bij die indruk door periodiek stukken misleiding te geven om de lezer te laten gokken. Wees niet bang om personages te laten liegen en werk aan het genereren van valse sporen en rode haringen om de lezer van de been te brengen. Als ze vanaf het begin weten wie de moordenaar is, is het geneigd om elk gevoel van spanning volledig te vernietigen. Bij het inzetten van dergelijke tactieken, wees echter voorzichtig om niet te bedriegen: dat wil zeggen, bedrog of misleiding te gebruiken op een manier die de lezer voorkomt om mogelijk de uitkomst te raden. Bijvoorbeeld, introduceer geen nieuwe informatie op het laatste moment die alle eerdere aannames ongedaan maakt, of presenteer een flashback als de waarheid om het later als een complete fabricatie te onthullen.