Postmodernisme is een term die gebruikt wordt om een filosofische stroming te beschrijven die de modernistische stroming volgde. Postmodernistische filosofie begon als een kritiek op de continentale filosofie, en werd beïnvloed door existentialisme, structuralisme en phenomenologie.
Volgens de Stanford Encyclopedia of Philosophy ontstond de term postmodernisme in 1979 met de publicatie van Jean-Francois Lyotard's "The Postconditionele Postmoderne". Sleutelinvloeden zijn de geschriften van Friedrich Nietzsche, Jacques Lacan en Soren Kierkegaard.
Postmodernisten geloven dat alle waarheid benaderend is en in een constante staat van evolutie verkeert, en dat geen theorie ooit bewezen waar kan zijn.
Postmodernistische filosofie wordt beschreven als een set strategische, retorische en kritische praktijken die concepten als herhaling, verschil en hyperrealiteit gebruiken om andere filosofische concepten te verzwakken.
Postmodernisme is berucht moeilijk te beschrijven of te definiëren, en critici van de stroming argumenteren dat postmodernisten uitgebreide jargon gebruiken om de trivialiteit van hun geschriften te verbergen.
Bekende postmodernistische filosofen zijn Jean-Francois Lyotard, Jean Baudrillard, Richard Rorty, Michel Foucault en Jacques Derrida.