Elk van de grote boekuitgevers heeft zijn eigen protocol vastgesteld voor het aanwijzen van de druk van elk boek. Het duidelijk maken is vooral belangrijk voor boeksamelaars, die bijna altijd de eerste gepubliceerde vorm van een boek willen. Zodra de initiële druk op is, kunnen nieuwe drukken verschillen door niet meer dan één karakter dat veranderd is op de copyrightpagina, waar verzamelaars het eerst kijken voor informatie over welke druk ze in handen hebben.
Stel "Tweede druk" op de copyrightpagina. Dit is zeker de eenvoudigste methode, vooral voor een uitgever die nog geen code heeft vastgelegd die verzamelaars herkennen. Je wilt misschien de datum van de nieuwe druk toevoegen, om iets extra informatie te bieden.
Print een reeks cijfers of letters van het alfabet in een rij over de copyrightpagina, vanaf de eerste druk. Voor elke latere druk, verwijder één teken in de rij. Bij de tweede druk zou de rij bijvoorbeeld beginnen met het cijfer 2. Dit was een vooral nuttige tactiek in de oude dagen van drukken in "heet lood", wanneer één indicatorteken per druk letterlijk van de drukplaat geschraapt kon worden. Sommige uitgevers laten de tekens recht van links naar rechts lopen; anderen zetten het hoogste cijfer in het midden van de rij — 1 3 5 4 2 — zodat de rij getekens gecentreerd blijft op de pagina naarmate het druknummer oploopt.
Geef de eerste druk een kenmerkend teken dat je in latere drukken kunt verwijderen. Het beroemdste gebruik van deze methode is door Scribner's, die sinds de 19e eeuw een uitgebreid hoofdletter A op de copyrightpagina's van de eerste druk print. Het is enkel enigmatisch voor wie zich nooit zorgen maken over het identificeren van eerste drukken.