De wereld is vol met feiten. Een manier om deze feiten te sorteren en te presenteren is met een tabel. Tabellen komen in bijna zoveel verschillende vormen als de feiten die ze bevatten. Tabellen zijn overal te vinden, van het voedingslabel op de achterkant van een zak marshmallows tot data-analyse in een wetenschappelijke discussie over vinkepopulaties op de Galapagoseilanden. Statistische tabellen, als alle tabellen en of ze nu descriptieve statistieken, inferentiële statistieken of een combinatie van beide presenteren, moeten specifieke opmaakrichtlijnen volgen als ze de informatie die ze bevatten duidelijk en efficiënt willen presenteren.
Elke statistische tabel moet een nummer en een titel hebben. Nummer je tabellen in de volgorde waarin je ze in je rapport, papier of document citeert. Een punt moet het nummer volgen. Maak de titel beknopt en niet langer dan twee regels maximaal. Het moet kort beschrijvend zijn, alleen verwijzend naar de uitsteekende elementen in je tabel. Volg de regels van de organisatie waarvoor je schrijft bij het beslissen over de stijl en kapitalisatie van je titel. The Chicago Manual of Style adviseert bijvoorbeeld zinsstijl kapitalisatie zonder punt aan het einde. Een typische titel in deze stijl zou zijn: "Percentage van niet-specifieke soortenmislukking tijdens droogte."
Koppen en subkoppen identificeren en ordenen de kolommen waaronder data in de body van je statistische tabel gepresenteerd zal worden. Ze zijn misschien wel het belangrijkste deel van de tabel omdat zonder hen de data die ze introduceren betekenisloos zijn. Gebruik sleutelwoorden in je koppen om de data te beschrijven en maak elke kop niet breder dan de kolom eronder. Elke kop moet ook enkelvoud zijn tenzij de data die het introduceert meervoudig is. Kolomkoppen staan typisch boven statistische data die verticaal eronder geordend zijn. Elke moet gecentreerd zijn op de langste regel data eronder. Wanneer een kolomkop naar meer dan één kolom verwijst, heet het een kolom-spanner. Een lijn onder de spanner, een scheiding genoemd, strekt zich over de top van de kolommen waar de spanner naar verwijst om de verbinding tussen de kolommen en de kolomspanner duidelijk te maken. Een kolomspanner is ook bekend als een wafer heading. Kolomspanners mogen eenheden bevatten die relevant zijn voor de data, bijvoorbeeld "Toename sterftesnelheid blauwsnavelvinke."
Als je statistische tabel een kolom aan de verlinkerkant heeft, heet deze kolom een stub en zijn kop heet een stub head. Een stub-entry bevat vaak categorische informatie die de data in de tabelbody rechts beschrijft. De stub moet horizontaal uitgelijnd zijn met de data waarnaar het verwijst. Als de stub-entry meer dan één regel lang is, is de body-data waarnaar het verwijst doorgaans uitgelijnd met de laatste regel van de stub. Echter, als zowel stub-entry als de kolommen data die het identificeert meer dan één regel beslaan, moeten de eerste regels van de stub en de data uitgelijnd zijn.
De body van je statistische tabel presenteert de data verzameld uit je studie of analyse. Het is rechts van de stub, als je tabel er een heeft, en onder de kolomkoppen, subkoppen en spanners. Elke datakolom in de body moet dezelfde categorie informatie presenteren. Percentages bijvoorbeeld moeten één kolom innemen en frequenties een andere. Als je wilt onderscheiden tussen verschillende datagroepen terwijl je dezelfde kolomkoppen behoudt, gebruik een tabel-spanner en scheiding. Een tabel-spanner is simpelweg een subkop in de tabelbody. Het wordt gevolgd door een scheiding die de tabel overspant. In tegenstelling tot de hoofdkoppen en subkoppen van een tabel, mogen tabel-spanners meervoudig zijn.
Tabelnotities zijn nodig als er iets in je statistische tabel is dat voor je lezer niet meteen duidelijk mag zijn. Als de tabel notities vereist die van toepassing zijn op de hele tabel, plaats deze notities onder een scheiding die de onderkant van de tabel markeert. Voeg ze vooraf met een dubbele punt en het woord "Nota." Bijvoorbeeld: "Nota: Gegevens niet beschikbaar tijdens mei-juni van afwisselende jaren." Als je schrijft voor een tijdschrift waarin statistische studies gangbaar zijn, hoef je misschien dergelijke algemene afkortingen niet te identificeren, maar meer esoterische acroniemen en termen zouden geïdentificeerd moeten worden. Om dit te doen, plaats een sterretje (*) na de te definiëren term, plaats dan een tweede sterretje onder de laatste van je algemene notities en in lijn met het woord "Nota" erboven. Volg dit sterretje met een verklarende zin, bijvoorbeeld "*Gemiddelde verliescijfers sluiten niet-inheemse soorten uit." Als je andere data- of kolomspecifieke notities wilt toevoegen, gebruik twee sterretjes, drie sterretjes, dan enkele en gestapelde kruisjes, in deze volgorde. Elk symbool en verklarende tekst moet op een eigen regel staan.