Druktechnologie is sindsdien Gutenberg in de 1400er jaren beweglijke letter creëerde, stapsgewijs gegroeid in efficiëntie en gemak. De meest voorkomende boekdrukmethode van vandaag lijkt sterk op Gutenbergs techniek, met diverse moderne innovaties. Deze methode, offsetlithografie genoemd, creëert de overgrote meerderheid van nieuw gedrukte boeken.
De meeste historische drukpersen delen deze basisfunctie. Individuele metalen letterstempels worden samen gerangschikt om een pagina te vormen, en op een grote cylinder geplaatst. Deze cylinder rol over een inktbak, bedekt de letters met inkt, en drukt vervolgens op een oppervlak om de tekst over te dragen. Recentelijk hebben computerscans de metalen letters vervangen, en wordt zetwerk nu digitaal gedaan. Van deze scans gebruikt een proces genaamd Foto-Offset fotochemische druk om de cylinderplaten te creëren.
In oudere persen overdroeg de metalen cylinder de inkt direct op een papierpagina. Moderne offsetdruk indrukt de cylinder eerst tegen een rubberen oppervlak, wat op zijn beurt over de uiteindelijke boekpagina wordt gelegd. Omdat het rubber zachter is dan het metaaltype, is de uiteindelijke tekst scherper en helderder dan boeken gemaakt in oudere persen. Zelfs boeken gedrukt vanuit computers worden gemaakt van rubberafdrukken.
In plaats van individuele letterstempels gebruikt de metalen cylinder in moderne persen een proces genaamd lithografie. De tekst wordt op de cylinder gedrukt in een oliegebaseerde verbinding, en de hele gladde cylinder wordt bedekt met water. Omdat olie en water niet mengen, blijft de tekst intact, en wordt bedekt met een inkt die alleen aan de geoliede secties van de cylinder kleeft. De cylinder offset de inkt dan naar het rubberen oppervlak waar het naar papier kan worden overgedragen.
Boekpagina's gaan als lange rollen papier in de persen. De pagina's worden in een speciale volgorde gedrukt, zodat ze in paginanummervolgorde liggen wanneer ze gevouwen worden tot een stapel. Verschillende dergelijke stapels vormen een compleet boek, en oudere boeken werden vaak geïdentificeerd door het aantal pagina's per vel. De rugkant van de pagina's blijft gevouwen, en de andere randen worden gesneden zodat de pagina's open kunnen.
Voor hardcoverboeken worden de pagina's nabij de rug samen genaaid en in de omslag gelijmd. Paperbacks worden gebonden met een warmtegevoelige lijm.