Boekdruk is de oorspronkelijke vorm van massacommunicatie. Het gaf geboorte aan de krant als breed geproduceerd en gedistribueerd media-entity, waardoor miljoenen mensen dezelfde informatie in een dag konden delen. Sinds de uitvinding van de boekdruk heeft het veel verbeteringen en inkarnaties gekend naarmate industrialisatie greep kreeg op de wereldwijde economie en meer ervan verlangde. Waar modellen in onbruik vielen bij uitgevers die massadistributie zochten, vonden ze nieuw leven bij kunsthuis-onafhankelijken en lokale krantenuitgevers. De boekdruk geniet een zeldzame niche als zowel gereedschap van big-business media als fine-art onafhankelijken.
De boekdruk heeft wortels zo oud als zevende-eeuws China, waar houten blokken gebruikt werden om geschreven tekens op stof te reproduceren. De boekdruk in zijn 'geüpdatete' vorm, aangepast door Johannes Gutenberg in de 15e eeuw om bewegende typesets te hebben, wordt beschouwd als een van de enkele belangrijkste creaties die de moderne tijd inging. Het bevestigde taal, maakte massamediacommunicatie mogelijk en startte wat vandaag een echt wereldwijd informatienetwerk is.
De uitvinding ving de industriële revolutie in Europa in de loop, en met de komst van mechanisatie, hielp de boekdruk de krant lanceren tot de dominante mediavorm van de 19e tot 20e eeuw, met snelle druk die dagelijkse uitgaven en grootschalige distributie mogelijk maakte.
Volgens pneac.org, een toonaangevende organisatie in het ondersteunen van drukkers en uitgevers: 'Boekdruk oefent variabele hoeveelheden druk uit op het substraat, afhankelijk van de grootte en afbeeldingselementen in de druk. De hoeveelheid druk per vierkante inch of 'knijping' is groter op sommige highlight-punten dan op grotere schaduwpunten. Dure, tijdrovende aanpassingen moeten doorlopend gedurende de druklauf worden gemaakt om ervoor te zorgen dat de indrukdruk juist is. Hoofdchemicaliën die in boekdruk worden gebruikt, zeer vergelijkbaar met die in lithografie, omvatten filmontwikkelaars en fixers, inkt en blanket- en rollerwassen. Dit proces laat zien hoe een boekdruk een afbeelding op papier produceert en hoeveel zorg er in de opstelling en onderhouden moet worden besteed.'
Er zijn primair drie typen boekdrukmachines: de rotatie boekdruk, de platbedcilinderdrukmachine en de platen-type boekdruk. Rotatie boekdrukmachines worden gebruikt vanwege hun vermogen om efficiënt materiaal in grote hoeveelheden te produceren. Ze worden hoofdzakelijk ingezet in commerciële en specialiteitsdruk, zoals kranten- en tijdschriftproductie. Dit type boekdruk heeft twee variëteiten: de vel-gevoede rotatie boekdruk, die in gebruik daalt en niet meer in de Verenigde Staten wordt geproduceerd, en de rol-gevoede rotatie. De rol-gevoede rotatie boekdruk wordt gebruikt in het drukken van kranten; de vel-gevoede is gebruikt voor meer gespecialiseerde projecten, omdat de productiesnelheid aanzienlijk lager is dan de rol-gevoede rotatie.
De platbedcilinder boekdruk werkt het langzaamst van alle vertegenwoordigde modellen. Dit type gebruikt een horizontale of verticale bed, waarin de plaat wordt vastgezet. De plaat is het oppervlak waarover de inkt van de pers gaat, en bevat het document dat gekopieerd moet worden. De platbed is in onbruik gevallen bij moderne uitgeverijen, waarvan veel van hun werk nu op rol-gevoede machines wordt gedrukt.
Platen-type boekdrukmachines worden gebruikt voor korte-loopp projecten zoals plaatskaartjes en briefpapier. Dit is de stijl van boekdruk die het 'klauw-schelp' ontwerp kent dat velen zich herinneren van kleine-stads kranten en onafhankelijke literaire tijdschriftuitgevers. Het apparaat bestaat uit twee delen: de plaat en de bed. Papier wordt op zowel de plaat als de bed gelegd met de pers openen en sluiten (als een klauw-schelp) op een vlak oppervlak waar de typeset en inkt zich bevinden. Deze pressen zijn meestal behoorlijk oud, met de meerderheid gebouwd in de 1800s.